Misschien ligt je kat naast je terwijl je dit leest. Op het plekje waar ze altijd ligt, met haar pootjes onder zich of dicht tegen je aan. Je weet dat afscheid nemen dichterbij komt, maar de gedachte aan de reismand, de autorit en een laatste bezoek aan de dierenarts kan je zwaar vallen. Het liefst zou je haar gewoon thuis laten blijven.
Je kat laten inslapen aan huis is mogelijk. Als dierenarts kom ik bij jullie thuis om het afscheid te begeleiden, met aandacht voor je kat én voor jou. Ik neem de tijd om te luisteren, leg rustig uit wat er gaat gebeuren en help met de praktische keuzes. Zo ontstaat er ruimte om dichtbij je kat te zijn, in een omgeving die jullie kennen.
Met MarloesZorgt begeleid ik een afscheid thuis in Roosendaal, Bergen op Zoom en omgeving. In deze blog lees je hoe euthanasie aan huis bij een kat verloopt, hoe je je kunt voorbereiden en wat je van mijn begeleiding kunt verwachten. Ook bespreek ik de kosten, de mogelijkheden voor nazorg en vragen die je misschien nog niet hardop hebt durven stellen.
Voor veel katten is thuis de plek waar ze zich het veiligst voelen. De geur van hun kleedje, de geluiden in huis en jouw aanwezigheid zijn vertrouwd. Als een kat ziek, ouder of kwetsbaar is, kan het fijn zijn dat ze voor het afscheid niet meer hoeft te reizen. Ook voor jou kan thuis zijn ruimte geven om het moment op een persoonlijke manier te beleven.
Misschien verstopt je kat zich al zodra de reismand tevoorschijn komt. Of raakt ze gespannen van de auto en de onbekende geuren in een praktijk. Bij een huisbezoek vervalt die reis. We kijken samen waar ze comfortabel kan liggen en hoe ik haar zo rustig mogelijk kan benaderen.
Je kat hoeft voor het afscheid niet op een behandeltafel te liggen. Een fijn kleedje op de bank, haar mandje of een andere rustige, goed bereikbare plek kan passend zijn. Misschien ligt ze graag op schoot, misschien liever naast je. Haar comfort en wat medisch mogelijk is, bepalen samen hoe we het vormgeven.
Een afscheid in de dierenartspraktijk kan eveneens liefdevol verlopen. Soms is dat door haar toestand of de benodigde snelheid de beste keuze. Een thuisafscheid is een mogelijkheid om te bespreken, geen voorwaarde voor een goed afscheid.

Je kat is een vertrouwd deel van je leven. Misschien begroet ze je iedere ochtend, volgt ze je door het huis of zoekt ze ’s avonds precies haar vaste plekje naast je op. Wanneer je afscheid moet nemen, komt daar veel meer bij kijken dan een medische handeling. Daarom is mijn begeleiding er ook voor jou en de mensen die van haar houden.
We beginnen met persoonlijk contact. Je kunt vertellen hoe het met je kat gaat, welke zorgen er zijn en wat je belangrijk vindt. Je hoeft je verhaal niet perfect op een rij te hebben. Misschien wil je veel weten over de injecties, misschien maak je je vooral zorgen dat je kat bang zal zijn. We bespreken wat jij nodig hebt om te begrijpen wat er gaat gebeuren.
Ook de wensen voor na het overlijden bespreken we zoveel mogelijk vooraf. Wil je je kat laten cremeren? Wil je hulp bij vervoer? Is er een herinnering die je graag wilt bewaren? Ik help je om de mogelijkheden overzichtelijk te maken en neem, waar afgesproken, het regelen uit handen. Een pootafdruk is bij beide euthanasieopties inbegrepen.
Mijn zorg is er voor je dier én voor jou. Op de pagina over mijn werkwijze lees je meer over die persoonlijke begeleiding, vóór, tijdens en na het afscheid.
Je hoeft niet te weten hoe afscheid nemen hoort
Misschien wil je tegen je kat praten, herinneringen ophalen of haar alleen maar vasthouden. Misschien ben je bang dat je moet huilen. Dat mag allemaal. Je mag tijdens het afscheid helemaal jezelf zijn. Er is geen goed of fout.
Ik zorg voor uitleg en begeleiding, zodat jij je aandacht zoveel mogelijk bij je kat kunt houden. We zoeken samen naar wat bij haar en bij jullie past.
Weten wat je kunt verwachten kan een beetje rust geven in een verdrietige periode. Hieronder vertel ik hoe ik een afscheid thuis begeleid. Iedere kat is anders. Daarom stem ik mijn aanpak af op haar toestand, gedrag en comfort en bespreek ik met je wat passend is.
Vooraf bespreken we de situatie en jullie wensen. Als het besluit zorgvuldig is genomen, kan een telefonische intake gevolgd worden door de afspraak voor het afscheid. Heb je behoefte aan een voorafgaand huisbezoek, dan is daarvoor een aparte mogelijkheid. We maken bij die optie eerst kennis en beoordelen je kat; het afscheid vindt tijdens een volgende afspraak plaats.
Wanneer ik voor het afscheid bij jullie kom, luister ik hoe het gaat en bespreken we de vragen die er nog zijn. Ik leg de stappen uit voordat ik begin. Je mag aangeven als je iets niet begrijpt of als je behoefte hebt aan extra uitleg.
Je kat krijgt eerst medicatie om haar te laten ontspannen en diep te laten slapen. Ik dien deze eerste injectie meestal onder de huid toe. Een prik kan kort gevoeld worden; daarom besteed ik aandacht aan een rustige benadering en zo min mogelijk onnodig hanteren.
Daarna krijgt de medicatie tijd om in te werken. Je mag bij haar blijven, haar zacht toespreken of aanraken als ze dat prettig vindt. Ik houd in de gaten hoe ze reageert en controleer of ze diep genoeg slaapt voor de volgende stap. Je hoeft dat zelf niet te beoordelen.
Pas wanneer je kat diep slaapt en niets meer bewust ervaart, dien ik de euthanasievloeistof toe. De manier van toedienen stem ik af op haar situatie en licht ik vooraf toe. Het middel zorgt ervoor dat haar ademhaling en hartslag stoppen. Daarna controleer ik zorgvuldig of ze is overleden.
Soms zijn er nog lichamelijke reacties, zoals een zucht of een kleine spierbeweging. Ook kunnen de ogen open blijven of kan wat urine vrijkomen. Ik leg uit wat je eventueel kunt zien, zodat je daar niet onverwacht van schrikt. Je mag altijd vragen stellen over wat er gebeurt.
Na het overlijden is er ruimte om nog bij je kat te blijven. Misschien wil je haar nog aaien, een foto maken of gewoon even stil zijn. Ik begeleid ook de praktische stappen die we vooraf hebben afgesproken. Je hoeft op dat moment niet ineens alles zelf te overzien.

Je huis hoeft niet opgeruimd te zijn en je hoeft geen bijzonder afscheid te organiseren. Een rustige plek en een paar vooraf besproken wensen zijn vaak voldoende. Onderstaande aandachtspunten kunnen helpen om de dag iets overzichtelijker te maken.
Ook thuis kan een kat spanning voelen bij bezoek of aanraking. Vertel me daarom vooraf hoe ze op onbekende mensen reageert en waar ze graag wegkruipt. Samen bedenken we hoe we het bezoek zo rustig mogelijk kunnen laten verlopen. Soms is extra voorbereiding nodig. Probeer haar niet op het laatste moment onder een bed vandaan te halen of achterna te zitten; overleg liever vooraf hoe we dit kunnen voorkomen.
Kinderen mogen betrokken worden op een manier die past bij hun leeftijd en wensen. We kunnen vooraf bespreken hoe je uitlegt wat er gaat gebeuren. Bij jonge kinderen is het belangrijk duidelijk te maken dat een dier overlijdt, omdat het woord “inslapen” verwarrend kan zijn. Ook over andere huisdieren in huis kun je je wensen aangeven. We kijken wat rustig en veilig is voor alle dieren en mensen die erbij zijn.
Vertel me gerust waar je tegenop ziet
Je zorgen zijn welkom, ook als je denkt dat de vraag misschien vreemd is. Ben je bang voor de eerste prik? Weet je niet of je erbij kunt blijven? Of vind je de praktische keuzes na het overlijden te veel?
Als ik weet wat je moeilijk vindt, kan ik daar rekening mee houden. Je hoeft je niet groot te houden om liefdevol voor je kat te zorgen.
Misschien zoek je informatie over een afscheid thuis, terwijl je nog niet weet of het moment gekomen is. Ook dan mag je contact opnemen. Je hoeft niet eerst zeker te zijn voordat je je zorgen kunt bespreken. Een gesprek over afscheid betekent niet dat je meteen een afspraak voor euthanasie moet maken.
Tijdens een levenskwaliteitconsult kijken we samen naar hoe het met je kat gaat en welke mogelijkheden er nog zijn. Soms kan behandeling of palliatieve begeleiding nog helpen om haar comfort te ondersteunen. Soms wordt duidelijk dat afscheid nemen dichterbij komt.
Voor meer houvast bij die afweging kun je mijn artikelen lezen over wanneer het tijd is om je kat te laten inslapen en de kwaliteit van leven bij katten. Maak je je zorgen over ongemak, dan vind je ook uitleg over het herkennen van pijn bij een kat.
Gaat je kat plotseling ernstig achteruit of lijkt ze acuut te lijden? Bel direct je eigen dierenarts of de dienstdoende dierenarts. Wacht bij spoed niet op een huisbezoek of een reactie via het contactformulier.

Misschien voelt het ongemakkelijk om naar kosten te vragen terwijl je nadenkt over afscheid nemen. Toch mag je daar duidelijkheid over willen. Vooraf weten wat de mogelijkheden kosten, helpt om op de dag zelf met je aandacht bij je kat te blijven.
Bij MarloesZorgt kost euthanasie aan huis voor een kat €289 zonder voorafgaand huisbezoek. Hierbij zijn een telefonische intake, begeleiding tijdens het afscheid, persoonlijk contact na het overlijden en een pootafdruk inbegrepen. Reiskosten zijn inbegrepen voor een adres tot 30 kilometer van Wouwse Plantage.
Een voorafgaand huisbezoek, extra reisafstand, eventueel vervoer en de diensten van een crematorium brengen aanvullende kosten met zich mee. Ook kunnen toeslagen gelden voor het tijdstip van de afspraak. Op de tarievenpagina staan de actuele opties en voorwaarden.
Na het afscheid kunnen verdriet en praktische vragen door elkaar lopen. Daarom bespreken we de mogelijkheden voor nazorg liefst vooraf. Je mag aangeven wat bij jou past, ook als je dat nog niet meteen weet.
Misschien wil je je kat individueel laten cremeren en de as terugkrijgen, of past een gezamenlijke crematie beter bij je. We bespreken de mogelijkheden en of je wilt dat ik het vervoer naar het crematorium verzorg. Heb je andere wensen voor de bestemming van je kat, dan kijken we wat mogelijk is. Op mijn pagina over nazorg lees je meer over de keuzes en mijn ondersteuning daarbij.
Het gemis zit vaak in de kleine dingen: de stille vensterbank, een lege plek op de bank of het uitblijven van dat vertrouwde geluid bij de deur. Ook na het overlijden blijft er persoonlijk contact en ruimte voor vragen. Je mag verdriet hebben om een kat die zoveel bij je leven hoorde. In mijn blog over rouwen om je huisdier lees je meer over die periode.

Vanuit Wouwse Plantage kom ik op afspraak bij je thuis. Mijn dagelijkse werkgebied ligt rondom Roosendaal en Bergen op Zoom. Voor euthanasie aan huis kan ik tot 75 kilometer van Wouwse Plantage reizen. Of een bezoek mogelijk is, hangt af van de afstand, reistijd en mijn beschikbaarheid. In uitzonderlijke situaties kunnen we een grotere afstand bespreken.
Ook voor bijvoorbeeld Breda, Etten-Leur, Steenbergen, Tholen, Hoogerheide en Putte kun je de mogelijkheden bekijken. Op de pagina werkgebied vind je meer informatie over de regio’s en reiskosten. Laat bij een aanvraag weten waar je woont en hoe het met je kat gaat, dan kan ik gericht met je meedenken.
Je kunt bellen via 0165 378600 of het contactformulier gebruiken. Omdat ik alleen werk en tijdens een afscheid mijn aandacht bij dat gezin houd, kan ik niet altijd direct opnemen. Laat gerust een voicemail achter. We bespreken de mogelijkheden zodra ik bereikbaar ben.
Avond- en weekendafspraken zijn mogelijk in overleg. Ik bied geen 24-uurs spoeddienst. Nachtelijke euthanasie is uitsluitend in overleg mogelijk voor dieren die al bij mij onder begeleiding zijn, en alleen als ik bereikbaar en beschikbaar ben. Kun je mij bij spoed niet bereiken, neem dan direct contact op met je eigen dierenarts of de dienstdoende dierenarts.
Je mag ook contact opnemen voordat je een besluit hebt genomen
Misschien wil je alleen weten of ik in jouw woonplaats kom, hoe een huisbezoek verloopt of wat je alvast kunt voorbereiden. Ook met die vragen ben je welkom.
We bespreken rustig wat jouw kat en jij nodig hebben. Zo hoeft niet alles pas geregeld te worden op het moment dat afscheid nemen heel dichtbij komt.
Je kat laten inslapen aan huis kan ruimte geven voor rust, nabijheid en een persoonlijk afscheid. Ze hoeft niet meer te reizen en jij kunt bij haar blijven op een plek die bij jullie leven hoort. Ik begeleid het medische verloop, leg uit wat er gebeurt en help met de praktische zorgen.
Een afscheid blijft verdrietig, ook als je weet dat je je kat verder lijden wilt besparen. Je hoeft daarin niet alles zelf te kunnen of te weten. Met aandacht voor haar comfort en voor jouw vragen zoeken we samen naar een afscheid dat bij jullie past.
Misschien zit jouw vraag juist in iets kleins of praktisch. Hieronder geef ik antwoord op vragen over een afscheid thuis. Staat jouw vraag er niet bij? Je mag altijd contact opnemen om te bespreken wat in jullie situatie mogelijk is.
Als thuis ineens niet meer als thuis voelt…
Wanneer je afscheid hebt moeten nemen van je dier, kan je eigen huis ineens vreemd aanvoelen. De plek waar je je altijd zo fijn en vertrouwd voelde, is niet meer hetzelfde.
Want je dier was onderdeel van bijna alles wat je thuis deed. Het begroeten wanneer je binnenkwam, het geluid van pootjes op de vloer, samen op de bank zitten of die vertrouwde blik wanneer het etenstijd was.
Het waren kleine, dagelijkse momenten waar je nauwelijks bij stilstond. Tot ze er ineens niet meer zijn. Je mist niet alleen je dier, maar ook de gewoontes, de gezelligheid en zijn vanzelfsprekende aanwezigheid.
En juist thuis, waar al die herinneringen liggen, kan dat gemis in de eerste dagen overweldigend zijn.
Ik wilde alleen maar weg
Na het verlies van Takkie voelde ik een enorme drang om weg te gaan. Ik wilde het liefst de hele dag wandelen, gewoon niet thuis hoeven zijn.
Thuis werd ik voortdurend herinnerd aan zijn afwezigheid. Ik voelde me onrustig en wist soms niet goed wat ik met mezelf aan moest.
Achteraf denk ik dat ik vooral even niet wilde voelen hoeveel verdriet ik had.
En Beady? Die wilde juist nergens naartoe.
Beady, onze achtergebleven hond, reageerde heel anders op het verlies van Takkie.
Terwijl ik alleen maar wilde wandelen, wilde zij juist niet mee. Ze at nauwelijks, was lusteloos en gedroeg zich heel anders dan normaal. Ook zij miste haar maatje.
Het liet me zien hoe verschillend we met hetzelfde verlies omgingen. En dat we ook de dieren die achterblijven niet moeten vergeten.
Rouw voel je ook in je lichaam. Verdriet kan ook lichamelijk veel met je doen.
Misschien slaap je slecht, heb je weinig eetlust of voel je je voortdurend moe. Ook hoofdpijn, een onrustig gevoel en moeite met concentreren kunnen bij rouw voorkomen.
Dat kan best beangstigend zijn, zeker als je niet eerder zo’n groot verlies hebt meegemaakt. Het kan helpen om te weten dat dit reacties zijn die bij verdriet kunnen horen.
Je hoeft niet meteen weer verder. Iedereen reageert anders op verlies. Misschien wil je alleen maar huilen, misschien zoek je juist voortdurend afleiding. Of merk je dat je het ene moment redelijk functioneert en het volg
Tijdig praten over afscheid geeft ruimte om nog volop te leven💜
Het is niet makkelijk om na te denken over het moment waarop je afscheid moet nemen van je dier. Zeker niet als er ook nog zoveel fijne momenten zijn.
Toch kan het helpen om daar al eens over te praten, juist als het nog redelijk goed gaat.
Hoe gaat het écht met je lieveling? Zijn er dingen die ongemak of pijn veroorzaken? Wat kunnen we doen om het leven nog wat fijner te maken? En hoe herken je wanneer het misschien niet meer gaat?
Je hoeft niet meteen antwoorden te hebben. En praten over afscheid betekent ook niet dat je al een beslissing moet nemen.
Ik merk tijdens mijn consulten hoe fijn mensen het vinden om hun zorgen en twijfels te kunnen bespreken. Om samen te kijken naar wat hun dier nog nodig heeft, zonder dat er meteen iets besloten moet worden.
Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: dat onze liefste huisdieren het zo lang mogelijk goed hebben.
Liefs, Marloes
#MarloesZorgt #Levenskwaliteit #PalliatieveZorg #AfscheidVanJeHuisdier
Ouderdom is geen ziekte 💜
Oktober is de Maand van de Oudere Kat.
Minder springen, meer drinken, afvallen of ’s nachts onrustig zijn. We schrijven zulke veranderingen gemakkelijk toe aan ouderdom.
Maar achter deze signalen kan ook een aandoening schuilgaan waarvoor behandeling of ondersteuning mogelijk is.
Katten laten pijn en ongemak vaak subtiel zien. Daarom is het zo belangrijk om veranderingen in hun gedrag serieus te nemen.
Blader door de foto’s en ontdek welke signalen extra aandacht verdienen.
Want het gaat niet alleen om hoe oud je kat wordt, maar vooral om hoe fijn hij die jaren beleeft.
#MaandVanDeOudereKat #OudereKat #Kattenwelzijn #Levenskwaliteit #MarloesZorgt
Springt je kat minder? Denk aan artrose!
Springt je kat niet meer op de vensterbank, neemt hij de trap minder vaak of aarzelt hij voordat hij ergens op springt? Dat kan wijzen op artrose. Katten laten gewrichtspijn vaak subtiel zien en lopen lang niet altijd zichtbaar kreupel.
Gelukkig kunnen pijnstilling en kleine aanpassingen in huis veel verschil maken.
Valt je kat af, maar eet hij nog goed?: Denk aan hyperthyreoïdie of diabetes!
Gewichtsverlies hoort niet zomaar bij ouderdom. Zeker wanneer je kat goed of zelfs meer eet dan vroeger, is het belangrijk om verder te kijken. Een te snel werkende schildklier of diabetes kan bijvoorbeeld de oorzaak zijn. Met bloedonderzoek kunnen we vaak al veel duidelijkheid krijgen.
Miauwt je kat ‘s nachts vaker?: Denk aan cognitieve veranderingen, hypertensie of pijn!
Wordt je kat ‘s nachts onrustig, miauwt hij meer of lijkt hij soms de weg kwijt? Dat kan passen bij cognitieve achteruitgang, maar ook bij pijn, een te snel werkende schildklier of een hoge bloeddruk.
Schrijf dit gedrag dus niet zomaar toe aan ouderdom. Een lichamelijk onderzoek, bloeddrukmeting en eventueel aanvullend onderzoek kunnen helpen om behandelbare oorzaken op te sporen.
Drinkt en plast je kat meer?: Denk aan nierziekte, diabetes of hyperthyreoïdie!
Een oudere kat die ineens vaker bij de waterbak staat of grotere plassen produceert, verdient extra aandacht. Dit kan een vroeg signaal zijn van verschillende aandoeningen, waaronder chronische nierziekte.
Met bloed- en urineo
In een artikel van @brabants_dagblad van vandaag wordt aandacht besteed aan iets wat ik in mijn werk iedere dag zie: afscheid nemen van een huisdier wordt steeds persoonlijker.
Niet alleen de keuze voor een afscheid thuis, maar ook wat er daarna gebeurt. Nog even samen zijn. Zelf je dier naar het crematorium brengen. Aanwezig zijn bij de crematie. Een bijzondere plek kiezen voor de as. Of juist heel bewust besluiten dat je niets tastbaars nodig hebt. Er bestaat geen draaiboek voor een goed afscheid. Wat voor de één troostend voelt, past voor een ander helemaal niet.
In het artikel mocht ik iets vertellen over mijn werk met MarloesZorgt, over thuis euthanasie en over de begeleiding die ik bied wanneer mensen twijfelen over de levenskwaliteit van hun dier. Juist in die laatste levensfase probeer ik ruimte te maken voor rust, tijd en keuzes die passen bij het dier én bij de mensen die van hem of haar houden.
Mooi dat daar steeds meer aandacht voor komt 💜 en stiekem ook een beetje trots om mijn eigen naam in de krant te zien.
Vandaag is het Dierendag 💜
Een dag om alle dieren een beetje extra in het zonnetje te zetten. De jonge, de oude, de gezonde en de dieren die wat extra zorg en liefde nodig hebben.
Maar ook de dieren die we moeten missen. Die niet meer naast ons lopen, maar voor altijd een bijzonder plekje in ons hart hebben.
Ik wens alle dieren en hun baasjes een liefdevolle Dierendag. Geniet van elkaar, van de kleine momenten en van alle mooie herinneringen die jullie samen maken of hebben gemaakt.
Liefs,
Marloes 🐾
Wie ben ik om verdriet te hebben om mijn hond?
Gisteren zat ik tijdens een bijscholing over rouw en verlies tussen een groep psychosociale hulpverleners.
We kregen de opdracht om een recent verlies met elkaar te delen.
Om mij heen hoorde ik verhalen over het verlies van een zus. Van een kind. Verliezen waarvan ik onmiddellijk dacht: dát is pas rouwen.
En ik?
Ik zou over Takkie vertellen.
Mijn hond.
Ik voelde de spanning oplopen. Ik voelde me bijna bezwaard om mijn verdriet over hem mee te nemen in die ruimte.
Alsof mijn verdriet minder bestaansrecht had, omdat iemand anders iets had meegemaakt wat in mijn ogen veel erger was.
Op een gegeven moment zat ik met tranen in mijn ogen. Natuurlijk omdat ik Takkie miste, maar vooral door de spanning om erover te moeten vertellen.
En toen realiseerde ik me iets.
Ik vertel in mijn werk regelmatig dat rouw om een huisdier echte rouw is. Dat je je niet hoeft te verantwoorden omdat het “maar een hond” of “maar een kat” was.
En toch deed ik gisteren precies dat bij mezelf.
Ik was zelfs opgelucht dat ik mijn verhaal niet hoefde te delen met de vrouw naast mij. Zij had haar kind verloren.
Wie was ik om naast haar verdrietig te zijn om mijn hond?
Misschien zijn die verliezen helemaal niet met elkaar te vergelijken. Maar misschien hoeven we dat ook niet te proberen.
Rouw is geen wedstrijd.
En ineens begreep ik nog beter waarom zoveel mensen hun verdriet om een huisdier kleiner maken. Soms omdat anderen het niet begrijpen, maar soms ook omdat we zélf al voor de ander invullen dat ons verdriet er minder toe doet.
Gisteren moest ik mezelf daarom hetzelfde vertellen als wat ik de mensen die ik begeleid zo vaak probeer mee te geven:
Rouw om een huisdier is echte rouw.
De band was echt. De liefde was echt. En dus is ook het gemis echt.
Dat betekent niet dat ieder verlies hetzelfde is. Dat hoeft ook helemaal niet.
Verdriet hoeft geen plaats op een ranglijst te verdienen voordat het er mag zijn.
Takkie was mijn hond.
En ik mis hem.
Dat is genoeg.