Veel eigenaren hopen dat hun geliefde huisdier sterft door een ‘natuurlijke dood’, dat het dier rustig inslaapt ’s nachts en ’s ochtends niet meer wakker wordt. Het is een wens die voortkomt uit liefde en verlangen om hen een vredig einde te gunnen.
Helaas verloopt een natuurlijke dood bij onze dieren zelden zo vredig als we zouden hopen. In veel gevallen kan een natuurlijke dood onnodig lijden en pijn met zich meebrengen. Het stervensproces kan dagen, weken en zelfs maanden duren waarbij het dier vaak pijn, ademhalingsproblemen, angst en ongemak ervaart. Deze lijdensweg is niet alleen zwaar voor het dier, maar ook voor de eigenaar, die zich vaak machteloos voelt.
Euthanasie kan, hoewel dit emotioneel zwaar kan zijn, juist een daad van liefde zijn. Dankzij euthanasie wordt jouw huisdier op een zachte, pijnloze manier geholpen om afscheid te nemen zonder verdere angst of pijn te ervaren. Het is volkomen normaal om het moeilijk te vinden om het juiste moment te kiezen voor het afscheid.
Bij MarloesZorgt begeleid ik je in deze moeilijke fase. Als dierenarts gespecialiseerd in de palliatieve zorg en euthanasie, help ik je om pijnsignalen en tekenen van ongemak bij jouw huisdier te herkennen. Hierdoor begrijp je beter wat jouw dier nodig heeft. Ik sta je bij met advies over hoe je het comfort van jouw huisdier kan vergroten en ik ondersteun je met de terminale zorg.
Wanneer het moment daar is, bespreek ik samen met jou de opties en begeleid ik je bij de moeilijke beslissing om een waardig afscheid te bieden.
Dankzij een euthanasie aan huis kan je huisdier in zijn vertrouwde omgeving, omringd door de personen die voor het dier het belangrijkste zijn, op een rustige en pijnloze manier inslapen. Dit voorkomt niet alleen onnodig lijden, maar geeft je ook de kans om afscheid te nemen op een manier die goed voelt voor zowel jouw dier als jezelf.
Mijn doel is jou te ontzorgen, jouw huisdier te ondersteunen en samen te zorgen voor een laatste fase gevuld met liefde, respect en rust. Want hoe moeilijk het ook is, jouw huisdier verdient een waardig en liefdevol einde.
Met mijn diensten zorg ik voor een flexibele en persoonlijke aanpak, waarbij rust, respect en liefde voor jouw huisdier centraal staan. Samen kiezen we wat het beste is voor jouw situatie, zodat je met een gerust hart weet dat je alles hebt gedaan wat mogelijk is.
Wauw, inmiddels zijn we met meer dan 1.000 mensen hier!
Omdat er de afgelopen tijd zoveel nieuwe volgers zijn bijgekomen, leek het me leuk om mezelf eens opnieuw voor te stellen. Want hoewel ik hier vooral vertel over mijn werk als dierenarts, is er natuurlijk ook nog een Marloes buiten MarloesZorgt!
Jawel, ik ben een Zeeuwse van oorsprong!
En bij die Zeeuwse roots hoort natuurlijk ook een foto in klederdracht. Al moet ik bekennen dat dit niet mijn dagelijkse outfit is. Inmiddels woon ik alweer een hele tijd in Brabant, maar mijn Zeeuwse roots raak ik natuurlijk niet kwijt.
Mijn weg naar het dierenartsenvak was niet helemaal standaard.
Ik besloot pas op latere leeftijd diergeneeskunde te gaan studeren in Gent. En dat combineerde ik met mijn werk als croupier bij Holland Casino.
In 2019 studeerde ik af als dierenarts. Een keuze waar ik nog geen moment spijt van heb gehad!
En dan nog een klein geheimpje… ik ben dus echt fan van ABBA!
Zet een nummer van ABBA op en de kans is groot dat ik uit volle borst meezing. Niet altijd even zuiver, maar dat mag de pret niet drukken.
Sommige guilty pleasures moet je gewoon omarmen!
Ik hou ontzettend van reizen!
Nieuwe plekken ontdekken, andere culturen leren kennen en genieten van alles wat een andere omgeving te bieden heeft.
Of het nu een verre reis is of met de camper op pad, ik vind het heerlijk om er af en toe helemaal tussenuit te zijn.
Hoe graag ik ook reis, ik ben misschien nog wel het allerliefst thuis.
Samen met Bart woon ik op een heerlijke plek, midden in het groen. Ik geniet iedere dag van het uitzicht, de tuin en de rust om ons heen.
We zeggen regelmatig tegen elkaar: ‘Je zal hier maar wonen!’
En dat gevoel raak ik eigenlijk nooit kwijt.
Ook thuis spelen dieren een grote rol in mijn leven.
Beady, Siep, Spin en Kadootje zorgen voor gezelligheid en de nodige levendigheid in ons leven. En Takkie en Mimi, van wie we afscheid hebben moeten nemen, blijven natuurlijk altijd bij ons horen.
Door mijn eigen ervaringen met ouder wordende dieren en afscheid nemen, weet ik ook hoe belangrijk het is dat een dier in zijn laatste levensfase lekker thuis kan blijven, op zijn eigen vertrouwde plekje.
Met MarloesZor
Een kaarsje voor wie we missen 💜
Vandaag, op Allerzielen, steek ik een kaarsje aan.
Voor alle lieve dieren van wie ik de afgelopen twee jaar het afscheid heb mogen begeleiden. Voor de bijzondere ontmoetingen, de verhalen die met me zijn gedeeld en de dieren die me zijn bijgebleven.
Maar ook voor alle dieren die ik niet persoonlijk heb gekend, en die nog iedere dag zo ontzettend worden gemist.
Want hoe lang het ook geleden is, soms zit het gemis nog in de kleinste momenten. Een lege plek op de bank, een vertrouwd geluid dat er niet meer is, of een herinnering die je ineens raakt.
Vandaag staan we even stil bij al die dieren die zoveel voor ons hebben betekend.
Voor wie zou jij vandaag een kaarsje willen aansteken? Als je wilt, mag je zijn of haar naam hieronder delen. Dan brandt dit lichtje ook voor jouw dier.
Liefs, Marloes 💜
Als thuis ineens niet meer als thuis voelt…
Wanneer je afscheid hebt moeten nemen van je dier, kan je eigen huis ineens vreemd aanvoelen. De plek waar je je altijd zo fijn en vertrouwd voelde, is niet meer hetzelfde.
Want je dier was onderdeel van bijna alles wat je thuis deed. Het begroeten wanneer je binnenkwam, het geluid van pootjes op de vloer, samen op de bank zitten of die vertrouwde blik wanneer het etenstijd was.
Het waren kleine, dagelijkse momenten waar je nauwelijks bij stilstond. Tot ze er ineens niet meer zijn. Je mist niet alleen je dier, maar ook de gewoontes, de gezelligheid en zijn vanzelfsprekende aanwezigheid.
En juist thuis, waar al die herinneringen liggen, kan dat gemis in de eerste dagen overweldigend zijn.
Ik wilde alleen maar weg
Na het verlies van Takkie voelde ik een enorme drang om weg te gaan. Ik wilde het liefst de hele dag wandelen, gewoon niet thuis hoeven zijn.
Thuis werd ik voortdurend herinnerd aan zijn afwezigheid. Ik voelde me onrustig en wist soms niet goed wat ik met mezelf aan moest.
Achteraf denk ik dat ik vooral even niet wilde voelen hoeveel verdriet ik had.
En Beady? Die wilde juist nergens naartoe.
Beady, onze achtergebleven hond, reageerde heel anders op het verlies van Takkie.
Terwijl ik alleen maar wilde wandelen, wilde zij juist niet mee. Ze at nauwelijks, was lusteloos en gedroeg zich heel anders dan normaal. Ook zij miste haar maatje.
Het liet me zien hoe verschillend we met hetzelfde verlies omgingen. En dat we ook de dieren die achterblijven niet moeten vergeten.
Rouw voel je ook in je lichaam. Verdriet kan ook lichamelijk veel met je doen.
Misschien slaap je slecht, heb je weinig eetlust of voel je je voortdurend moe. Ook hoofdpijn, een onrustig gevoel en moeite met concentreren kunnen bij rouw voorkomen.
Dat kan best beangstigend zijn, zeker als je niet eerder zo’n groot verlies hebt meegemaakt. Het kan helpen om te weten dat dit reacties zijn die bij verdriet kunnen horen.
Je hoeft niet meteen weer verder. Iedereen reageert anders op verlies. Misschien wil je alleen maar huilen, misschien zoek je juist voortdurend afleiding. Of merk je dat je het ene moment redelijk functioneert en het volg
Tijdig praten over afscheid geeft ruimte om nog volop te leven💜
Het is niet makkelijk om na te denken over het moment waarop je afscheid moet nemen van je dier. Zeker niet als er ook nog zoveel fijne momenten zijn.
Toch kan het helpen om daar al eens over te praten, juist als het nog redelijk goed gaat.
Hoe gaat het écht met je lieveling? Zijn er dingen die ongemak of pijn veroorzaken? Wat kunnen we doen om het leven nog wat fijner te maken? En hoe herken je wanneer het misschien niet meer gaat?
Je hoeft niet meteen antwoorden te hebben. En praten over afscheid betekent ook niet dat je al een beslissing moet nemen.
Ik merk tijdens mijn consulten hoe fijn mensen het vinden om hun zorgen en twijfels te kunnen bespreken. Om samen te kijken naar wat hun dier nog nodig heeft, zonder dat er meteen iets besloten moet worden.
Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: dat onze liefste huisdieren het zo lang mogelijk goed hebben.
Liefs, Marloes
#MarloesZorgt #Levenskwaliteit #PalliatieveZorg #AfscheidVanJeHuisdier
Ouderdom is geen ziekte 💜
Oktober is de Maand van de Oudere Kat.
Minder springen, meer drinken, afvallen of ’s nachts onrustig zijn. We schrijven zulke veranderingen gemakkelijk toe aan ouderdom.
Maar achter deze signalen kan ook een aandoening schuilgaan waarvoor behandeling of ondersteuning mogelijk is.
Katten laten pijn en ongemak vaak subtiel zien. Daarom is het zo belangrijk om veranderingen in hun gedrag serieus te nemen.
Blader door de foto’s en ontdek welke signalen extra aandacht verdienen.
Want het gaat niet alleen om hoe oud je kat wordt, maar vooral om hoe fijn hij die jaren beleeft.
#MaandVanDeOudereKat #OudereKat #Kattenwelzijn #Levenskwaliteit #MarloesZorgt
Springt je kat minder? Denk aan artrose!
Springt je kat niet meer op de vensterbank, neemt hij de trap minder vaak of aarzelt hij voordat hij ergens op springt? Dat kan wijzen op artrose. Katten laten gewrichtspijn vaak subtiel zien en lopen lang niet altijd zichtbaar kreupel.
Gelukkig kunnen pijnstilling en kleine aanpassingen in huis veel verschil maken.
Valt je kat af, maar eet hij nog goed?: Denk aan hyperthyreoïdie of diabetes!
Gewichtsverlies hoort niet zomaar bij ouderdom. Zeker wanneer je kat goed of zelfs meer eet dan vroeger, is het belangrijk om verder te kijken. Een te snel werkende schildklier of diabetes kan bijvoorbeeld de oorzaak zijn. Met bloedonderzoek kunnen we vaak al veel duidelijkheid krijgen.
Miauwt je kat ‘s nachts vaker?: Denk aan cognitieve veranderingen, hypertensie of pijn!
Wordt je kat ‘s nachts onrustig, miauwt hij meer of lijkt hij soms de weg kwijt? Dat kan passen bij cognitieve achteruitgang, maar ook bij pijn, een te snel werkende schildklier of een hoge bloeddruk.
Schrijf dit gedrag dus niet zomaar toe aan ouderdom. Een lichamelijk onderzoek, bloeddrukmeting en eventueel aanvullend onderzoek kunnen helpen om behandelbare oorzaken op te sporen.
Drinkt en plast je kat meer?: Denk aan nierziekte, diabetes of hyperthyreoïdie!
Een oudere kat die ineens vaker bij de waterbak staat of grotere plassen produceert, verdient extra aandacht. Dit kan een vroeg signaal zijn van verschillende aandoeningen, waaronder chronische nierziekte.
Met bloed- en urineo
In een artikel van @brabants_dagblad van vandaag wordt aandacht besteed aan iets wat ik in mijn werk iedere dag zie: afscheid nemen van een huisdier wordt steeds persoonlijker.
Niet alleen de keuze voor een afscheid thuis, maar ook wat er daarna gebeurt. Nog even samen zijn. Zelf je dier naar het crematorium brengen. Aanwezig zijn bij de crematie. Een bijzondere plek kiezen voor de as. Of juist heel bewust besluiten dat je niets tastbaars nodig hebt. Er bestaat geen draaiboek voor een goed afscheid. Wat voor de één troostend voelt, past voor een ander helemaal niet.
In het artikel mocht ik iets vertellen over mijn werk met MarloesZorgt, over thuis euthanasie en over de begeleiding die ik bied wanneer mensen twijfelen over de levenskwaliteit van hun dier. Juist in die laatste levensfase probeer ik ruimte te maken voor rust, tijd en keuzes die passen bij het dier én bij de mensen die van hem of haar houden.
Mooi dat daar steeds meer aandacht voor komt 💜 en stiekem ook een beetje trots om mijn eigen naam in de krant te zien.
