Mijn naam is Marloes Keijzer, dierenarts met een hart voor dieren én hun eigenaar. Als dierenarts begeleid ik honden en katten in hun laatste levensfase, bij mensen thuis.
In mijn werk zie ik hoe ingrijpend deze periode kan zijn. Wanneer een dier ouder wordt of ongeneeslijk ziek blijkt, verschuift de zorg. Het gaat minder om behandelen en meer om comfort, kwaliteit van leven en het maken van weloverwogen keuzes. Juist in die fase is er behoefte aan rust, duidelijke informatie en iemand die eerlijk meedenkt.
In mijn begeleiding combineer ik medische deskundigheid met persoonlijke aandacht. Ik neem de tijd om samen te kijken naar wat er nog mogelijk is, wat comfort kan bieden en wanneer het moment daar is om afscheid te nemen. Mijn doel is dat je keuzes kunt maken op basis van heldere informatie, in een omgeving die voor je dier vertrouwd en rustig is.
Met MarloesZorgt richt ik mij op palliatieve zorg en euthanasie aan huis in West- Brabant, Zeeland en een deel van Zuid- Holland.
Tijdens mijn werk als eerstelijns dierenarts begeleidde ik regelmatig euthanasies in de praktijk. Dat zijn intensieve momenten, zowel voor het dier als voor de eigenaar. In een drukke klinieksetting merkte ik dat deze situaties soms onvermijdelijk een klinische sfeer hebben: een behandelkamer, tijdsdruk, geluiden op de achtergrond, een dier dat de omgeving niet kent.
Voor veel dieren, zeker wanneer ze al kwetsbaar of ziek zijn, kan zo’n omgeving extra spanning geven. Ook voor eigenaren voelt het soms onpersoonlijk, terwijl het afscheid juist één van de meest intieme momenten is in de relatie met hun dier. In die momenten merkte ik dat ik meer ruimte wilde kunnen bieden dan binnen een reguliere praktijksetting mogelijk is.
Daarnaast heb ik zelf ervaren wat het betekent om een dier thuis te laten inslapen. De rust van de eigen omgeving, de tijd om samen te zijn en het ontbreken van een klinische setting maakten voor mij een groot verschil in hoe het afscheid werd beleefd.
Die combinatie, mijn professionele ervaring én mijn persoonlijke ervaring, heeft mij doen besluiten mij te richten op palliatieve zorg en euthanasie aan huis.
Op mijn 31e besloot ik het roer om te gooien om mijn droom om dierenarts te worden na te streven. In 2019 studeerde ik af aan de Universiteit Gent. Sindsdien heb ik gewerkt in meerdere eerstelijnspraktijken, waar ik brede ervaring opdeed in interne geneeskunde, seniorenzorg en chronische aandoeningen bij honden en katten.
Tijdens mijn werkzaamheden heb ik mij verder gespecialiseerd in abdominale echografie. Deze diagnostische verdieping helpt mij om aandoeningen zorgvuldig te beoordelen en eigenaren goed te adviseren.
Daarnaast volgde ik een tweejarige verdieping in Feline Medicine via de International Society of Feline Medicine / CVE in Sydney. Deze opleiding richt zich onder andere op chronische ziekten, geriatrische zorg en pijnherkenning bij katten.
Op het gebied van palliatieve zorg en euthanasiebegeleiding ben ik aangesloten bij de International Association for Animal Hospice and Palliative Care (IAAHPC). Momenteel volg ik het officiële certificeringsprogramma van de IAAHPC, waarmee ik mij in de toekomst gecertificeerd palliatief dierenarts mag noemen. Voor zover mij bekend ben ik de eerste dierenarts in Nederland die dit traject volgt.
Daarnaast heb ik de Peaceful Euthanasia Certification behaald via CAETA International, een internationaal erkende opleiding op het gebied van euthanasiebegeleiding bij dieren.
Naast mijn certificeringstraject volg ik regelmatig nascholingen op het gebied van seniorzorg en palliatieve diergeneeskunde. Zo zorg ik ervoor dat mijn adviezen aansluiten bij actuele wetenschappelijke inzichten en internationale richtlijnen.
Sinds mijn afstuderen in 2019 heb ik gewerkt in de eerstelijnspraktijk, waar ik dagelijks zieke en oudere dieren heb behandeld. In die jaren heb ik veel eigenaren begeleid bij chronische aandoeningen en bij moeilijke keuzes rondom kwaliteit van leven. Juist in die gesprekken merkte ik hoe belangrijk het is dat er ruimte is voor uitleg, twijfel en overleg.
Binnen MarloesZorgt richt ik mij specifiek op palliatieve zorg en euthanasie aan huis. In de thuissituatie kan ik meer tijd nemen om samen te kijken naar hoe het echt gaat met je hond of kat. We bespreken signalen van pijn of achteruitgang en bekijken welke mogelijkheden er zijn: voortzetten van palliatieve zorg, aanpassingen in comfortzorg of het plannen van euthanasie aan huis.
Wanneer je besluit om je hond thuis te laten inslapen of je kat thuis te laten inslapen, zorg ik ervoor dat dit proces zorgvuldig en rustig verloopt. Ik leg duidelijk uit wat er gebeurt, zodat je weet wat je kunt verwachten en daardoor met liefde en vertrouwen afscheid kunt nemen.
Wanneer je contact met mij opneemt, starten we meestal met een telefonische intake. In dat gesprek bespreken we hoe het met je dier gaat, welke diagnose er is gesteld en waar jouw twijfels of zorgen liggen. Soms is direct duidelijk dat een euthanasie aan huis gewenst is. In andere gevallen kan het helpend zijn om eerst uitgebreider stil te staan bij de levenskwaliteit.
Bij een palliatief traject kom ik bij je thuis voor een consult. We bespreken het dagelijks functioneren van je hond of kat, signalen van pijn of ongemak en mogelijke aanpassingen in comfortzorg. Indien gewenst maken we gebruik van een gestructureerde beoordeling van de levenskwaliteit, zodat we samen tot een weloverwogen besluit kunnen komen.
Wanneer het moment van afscheid nadert, kan een euthanasie aan huis worden gepland. Sommige eigenaren kiezen ervoor om vooraf een kennismakingsgesprek te plannen, zodat er al persoonlijk contact is geweest. Anderen vinden het prettig om dit telefonisch te bespreken. Beide opties zijn mogelijk. Bij een euthanasie aan huis leg ik duidelijk uit wat er gebeurt en neem ik de tijd die nodig is. Het proces verloopt in de vertrouwde omgeving van je dier, zonder de extra belasting van een praktijkbezoek.
Ik sta naast je in dit proces en geef eerlijk en zorgvuldig advies. Samen kijken we naar wat medisch verantwoord is en wat in jouw situatie passend voelt.
Vanuit Wouwse Plantage werk ik als dierenarts aan huis in West-Brabant en in aangrenzende delen van Zeeland en Zuid-Holland. Ik kom regelmatig aan huis in en rondom Roosendaal, Bergen op Zoom, Breda, Goes en Dordrecht. Mijn reguliere werkgebied ligt binnen een straal van ongeveer 30 kilometer rondom mijn vestigingsplaats. Voor locaties daarbuiten is het in overleg mogelijk om een huisbezoek in te plannen, tot maximaal ongeveer 100 kilometer afstand. Voor grotere afstanden worden aanvullende reiskosten berekend.
Door mijn planning regionaal te organiseren kan ik voldoende tijd reserveren voor ieder palliatief consult en iedere euthanasie aan huis, zonder dat reistijd ten koste gaat van de aandacht die nodig is.
Met mijn diensten zorg ik voor een flexibele en persoonlijke aanpak, waarbij rust, respect en liefde voor jouw huisdier centraal staan. Samen kiezen we wat het beste is voor jouw situatie, zodat je met een gerust hart weet dat je alles hebt gedaan wat mogelijk is.
Na een heerlijke rondreis door de Filipijnen ben ik weer terug in Nederland. Wat een prachtig land!
Maar al dierenarts kijk je toch anders, ook op vakantie.
Tijdens mijn reis kwam ik veel zwerfdieren tegen.
Honden en katten die leven op straat, vaak tussen mensen en het dagelijkse leven. Wat me opviel, is dat ze hier niet worden weggejaagd. Veel mensen geven ze restjes eten, laten ze met rust en behandelen ze vriendelijk. Ze horen er als het ware een beetje bij.
De dieren zelf zijn ook super vriendelijk.
Ze bewegen zich tussen mensen en lijken een balans te hebben gevonden in het samenleven met hun omgeving. Maar die balans heeft ook een andere kant.
Veel dieren hebben last van parasieten.
Ik zag huidproblemen, kale plekken en jeuk. Hoe armer de omstandigheden waarin mensen leven, hoe lastiger het vaak is om goed voor dieren te zorgen. Dat zie je terug in ondervoeding, ziekte en een verminderde kwaliteit van leven.
Vooral de vrouwtjes hebben het zwaar. Steeds weer drachtig, steeds weer pups of kittens… waarvan er veel geen eerlijke kans krijgen. De oplossing ligt hier vaak niet in adoptie. Hoewel adoptie voor individuele dieren waardevol kan zijn, verandert het niets aan het grotere probleem.
De sleutel ligt in het voorkomen van nieuwe nestjes.
Lokale dierenartsen en vrijwilligers zetten zich hiervoor in met sterilisatie- en castratieprojecten, vaak gecombineerd met vaccinatie tegen rabiës.
Ik voelde me regelmatig heel machteloos als ik een vermagerde hond, een verwaarloosde pup of een ziek dier zag.
Ik zie wat er nodig is, maar kon op dat moment zo weinig doen.
Behalve onze maaltijd delen…en dat deden we met liefde!
Tegelijk kijk ik terug op een prachtige reis waar ik nog steeds van nageniet. En wie weet kan ik in de toekomst ooit iets actiever bijdragen aan dit soort projecten.
Voor nu ben ik weer terug in Nederland en er voor alle lieve dieren hier 💜
Even een kleine update ☀️
Van 7 t/m 30 maart ben ik met vakantie en daardoor niet bereikbaar voor consulten en euthanasie aan huis.
Ik besef dat dit soms precies in een moeilijke periode kan vallen. In dat geval raad ik aan contact op te nemen met je eigen dierenarts of de dichtstbijzijnde dierenartspraktijk.
Voor niet dringende vragen kun je me mailen op info@marloeszorgt.nl of via een DM. Vanaf 31 maart sta ik weer met alle aandacht klaar voor jullie en jullie lieve dieren.
Dank voor jullie begrip.
Liefs Marloes 💜
Het is vandaag een jaar geleden dat mijn Takkie overleed.
Op 14 februari 2025.
Het was mijn grootste angst om ooit afscheid van hem te moeten nemen en opeens was die dag er.
Dit is wat ik dit jaar heb geleerd over rouw.
Rouw is hard werken, zowel emotioneel als fysiek.
Rouw komt in golven en verrast je op de meest onverwachte momenten.
Rouw zorgt ervoor dat ik me soms schuldig voel als ik plezier maak of geniet van mijn andere dieren en even niet aan Takkie of Mimi denk.
Rouw maakt ook dat de angst om mijn andere dieren te verliezen nog groter is.
Voor ons zal Valentijnsdag nooit meer hetzelfde zijn.
En ik kan nooit meer naar Against All Odds luisteren zonder in tranen uit te barsten.
Maar het belangrijkste wat ik heb geleerd, is dit: het is okee.
Het is okee om te rouwen om je huisdier.
De liefde die ik heb mogen ontvangen is net zo echt als de rouw die je ervoor terugkrijgt.
Maar het is óók okee om weer te genieten.
Het is okee dat de pijn minder scherp wordt.
Alles mag er zijn.
#rouw #huisdier #verdriet #takkie #dierenarts
Wist je dat gebitsproblemen één van de meest voorkomende oorzaken van chronische pijn bij senior huisdieren zijn?
En dat het niet alleen om de mond gaat?
Een ontstoken gebit kan leiden tot:
• minder eten
• gewichtsverlies
• prikkelbaarheid
• hartproblemen
• extra belasting van de nieren
• chronische ontsteking in het hele lichaam
Veel klachten die we “ouderdom” noemen… blijken eigenlijk pijn.
Juist in de laatste levensfase wil je onnodig ongemak voorkomen. Daarom hoort gebitscontrole wat mij betreft standaard bij goede seniorenzorg.
Ik begrijp dat het spannend is als jouw senior voor een gebitsbehandeling naar de dierenarts moet, maar met juiste medicatie en monitoring kan dit ook voor jouw senior heel veilig verlopen. En daarna kan jouw senior weer pijnvrij genieten van zijn/haar oude dag!
Twijfel je over het gebit van jouw senior? Deze maand hebben veel dierenartsen leuke acties rondom dit onderwerp!
#dierenarts #maandvanhetgebit #senior #huisdieren #zorg
Vandaag is Siep jarig 💜
Een jaar geleden was Takkie er nog.
Ik wist nog niet dat zijn afscheid zo dichtbij was..
Siep kwam al vrij snel na zijn overlijden in ons leven.
Ik was bang dat het te snel zou zijn.
Bang voor mijn eigen gevoel.
En eerlijk? Ook bang voor wat anderen ervan zouden vinden.
Alsof rouw eerst “af” moest zijn,
voordat er weer ruimte mocht zijn voor liefde.
Maar er bestaat geen juiste timing
voor het aangaan van een nieuwe band.
Geen regels, geen vaste termijnen.
Er is alleen wat goed voelt.
Wat past.
Wat ruimte krijgt.
Siep kwam niet in plaats van Takkie.
Hij kwam naast alles wat er al was.
Daar was ruimte voor.
Voor mij was dit het juiste moment.
Het voelde alsof Takkie
Siep naar ons toe heeft gestuurd.
En dat voelde meer dan goed
Waarom ik geen witte jas draag.
Niet omdat ik onprofessioneel ben.
Maar omdat ik weet wat het met dieren kan doen.
Voor veel honden en katten staat een witte jas niet voor zorg, maar voor spanning.
Voor eerdere ervaringen.
Voor verlies van controle.
Dit noemen we white coat syndrome:
een stressreactie waarbij het lichaam in de overlevingsstand schiet. Hartslag omhoog, ademhaling sneller, spieren gespannen en het dier is niet meer zichzelf.
Stress is niet onschuldig.
Het beïnvloedt gedrag, welzijn en zelfs medische metingen.
Daarom kies ik bewust voor een andere benadering.
Zonder witte jas.
Met rust, tijd en aandacht.
#liefdevol #afscheid #dierenarts #whitecoatsyndrome #zonderstress
