Twijfel je over de situatie van je dier of weet je niet goed wat op dit moment passend is? Neem gerust contact op. Samen kijken we rustig naar waar je dier staat en wat helpend kan zijn. Een eerste contactmoment betekent niet dat je direct een beslissing hoeft te nemen.
Je kunt contact met mij opnemen via telefoon, e-mail of het contactformulier. Indien ik niet direct bereikbaar ben, betekent dit vaak dat ik op dat moment een afscheid begeleid of mij volledig focus op een patiënt. Laat gerust een bericht achter, ik probeer altijd binnen 24h te reageren.
In sommige gevallen heb ik de patiëntenkaart van jouw huisdier nodig. Je kunt deze opvragen bij je eigen dierenarts en met mij delen, zodat ik een volledig beeld heb van de gezondheidssituatie en de best mogelijke zorg kan bieden.
Werkgebied
Mijn zorg vertrekt vanuit Wouwse Plantage, in de gemeente Roosendaal. Binnen een straal van 30km kom ik zonder extra kosten langs. Woon je verder weg? Dan kijken we samen naar de mogelijkheden.
Spoed
Mocht je buiten openingstijden mijn hulp nodig hebben voor een euthanasie aan huis, dan mag je altijd een voicemail achterlaten of een e-mail sturen naar info@marloeszorgt.nl. Wanneer het mogelijk is, neem ik zo spoedig mogelijk contact met je op.
Als ik thuis kom begint onze Spin meteen te miauwen alsof hij me van alles te vertellen heeft.
Herkenbaar? Dat is dus niet zomaar.
In een recente studie naar begroetingsgedrag bij huiskatten (2025) zagen onderzoekers dat katten in de eerste minuten na thuiskomst van hun eigenaar actief meer vocaliseren, dus miauwen, als onderdeel van hun begroeting.
Wat daarbij opviel:
👉 Katten combineren miauwen met lichaamstaal (zoals kopjes geven en staart omhoog)
👉 Ze gebruiken miauwen vooral richting mensen (veel minder naar andere katten)
👉 En ze lijken hun gedrag aan te passen aan de persoon tegenover hen
Met andere woorden: dat gemiauw van Spin is echte communicatie.
Een soort:
“Je bent er weer.”
“Waar was je?”
“En hallo, ik ben hier ook nog.”
Mooi toch, hoe bewust katten met ons communiceren.
Ik ben erg benieuwd of jullie katten jullie ook zo enthousiast begroeten!
Ps: Normaal reageer ik iets enthousiaster als ik zo’n heerlijke begroeting krijg!
Soms vragen mensen mij tijdens een afscheid:
“Is dit werk niet ontzettend zwaar?”
En eerlijk? Nee… niet op de manier die je misschien denkt.
Voor mij is dit juist het meest waardevolle en dankbare werk dat er is. Ik mag er zijn op een van de meest intieme momenten in het leven van mens en dier. Dat voelt niet zwaar, dat voelt als een groot vertrouwen.
Maar…er is wel een zware kant aan mijn werk 😉
• Mijn auto die er na een paar dagen werken uitziet alsof ik er zelf ook in woon (maar hé, hij brengt me wel overal waar ik moet zijn)
• Administratie doen terwijl mijn kat over het toetsenbord loopt en Siep vindt dat het tijd is voor aandacht (maar stiekem maakt dat het juist gezellig)
• Dozen uitpakken en alles weer netjes op voorraad leggen
(maar het betekent ook dat ik weer goed voorbereid ben voor mijn cliënten)
• Uren aan mijn website sleutelen (maar wel om alles zo duidelijk en helpend mogelijk te maken voor jullie)
Dus ja… mijn werk heeft een “zware kant”.
Maar die zit ‘m vooral in de kleine, dagelijkse dingen.
Het echte werk? Dat voelt voor mij niet zwaar.
Dat voelt… dierbaar. 💜
#afscheid #dierenarts #dierbaar #bijzonder
Kaartje planten…
Een klein experimentje.. ik mag graag deze kaartjes versturen, maar wat komt daar eigenlijk uit?
Misschien iemand van mijn volgers het ook al geprobeerd heeft? Ik hoor graag of het is gelukt!
Soms fiets ik door een straat…
en denk ik ineens aan jullie.
Aan dat ene huis.
Aan dat ene dier.
Aan dat moment dat zo intens en zo liefdevol tegelijk was.
We spreken elkaar daarna vaak niet meer.
En dat is ook oké.
Maar dat betekent niet dat ik jullie vergeet.
Want ik word telkens even meegenomen
in een stukje van jullie leven.
In jullie verhaal.
In jullie liefde voor je dier.
En dat raakt me nog steeds.
Dus als je dit leest…
weet dat ik soms even aan jullie denk.
Gewoon, zomaar.
Als ik langs jullie straat rijd.
Of als iets me aan jullie herinnert.
Dankjewel voor dat vertrouwen. 💜
💩 Siep is ziek…
Niet ernstig gelukkig, maar plotselinge (acute) diarree.
In veel gevallen komt dit door:
– iets verkeerd gegeten
– verandering in voeding
– stress/prikkel
– of gewoon een tijdelijke verstoring van de darmflora
Wist je dat je acute diarree bij honden vaak helemaal niet meteen hoeft te behandelen met medicatie?
In veel gevallen kun je het lichaam gewoon even helpen:
• Licht verteerbare voeding
• Probiotica voor de darmflora
• Kleine porties
• Maar ook: rust (behalve extra vaak even naar buiten 💩
Vaak knapt een hond binnen 1–3 dagen al op!
⚠️ Wanneer wél opletten?
– Sloom of lusteloos
– Niet willen eten/drinken
– Bloed bij de ontlasting
– Continu braken en niest binnen houden
– Puppy of oudere hond
– Of als het >3 dagen aanhoudt
Herkenbaar? Wat doen jullie bij acute diarree?
#hondengezondheid #diarreebijhonden #dierenartsaanhuis #marloeszorgt #hondenleven
Na een heerlijke rondreis door de Filipijnen ben ik weer terug in Nederland. Wat een prachtig land!
Maar al dierenarts kijk je toch anders, ook op vakantie.
Tijdens mijn reis kwam ik veel zwerfdieren tegen.
Honden en katten die leven op straat, vaak tussen mensen en het dagelijkse leven. Wat me opviel, is dat ze hier niet worden weggejaagd. Veel mensen geven ze restjes eten, laten ze met rust en behandelen ze vriendelijk. Ze horen er als het ware een beetje bij.
De dieren zelf zijn ook super vriendelijk.
Ze bewegen zich tussen mensen en lijken een balans te hebben gevonden in het samenleven met hun omgeving. Maar die balans heeft ook een andere kant.
Veel dieren hebben last van parasieten.
Ik zag huidproblemen, kale plekken en jeuk. Hoe armer de omstandigheden waarin mensen leven, hoe lastiger het vaak is om goed voor dieren te zorgen. Dat zie je terug in ondervoeding, ziekte en een verminderde kwaliteit van leven.
Vooral de vrouwtjes hebben het zwaar. Steeds weer drachtig, steeds weer pups of kittens… waarvan er veel geen eerlijke kans krijgen. De oplossing ligt hier vaak niet in adoptie. Hoewel adoptie voor individuele dieren waardevol kan zijn, verandert het niets aan het grotere probleem.
De sleutel ligt in het voorkomen van nieuwe nestjes.
Lokale dierenartsen en vrijwilligers zetten zich hiervoor in met sterilisatie- en castratieprojecten, vaak gecombineerd met vaccinatie tegen rabiës.
Ik voelde me regelmatig heel machteloos als ik een vermagerde hond, een verwaarloosde pup of een ziek dier zag.
Ik zie wat er nodig is, maar kon op dat moment zo weinig doen.
Behalve onze maaltijd delen…en dat deden we met liefde!
Tegelijk kijk ik terug op een prachtige reis waar ik nog steeds van nageniet. En wie weet kan ik in de toekomst ooit iets actiever bijdragen aan dit soort projecten.
Voor nu ben ik weer terug in Nederland en er voor alle lieve dieren hier 💜
