Bijna niemand wil nadenken over het moment waarop afscheid nemen van een geliefde kat dichterbij komt. Toch krijgen veel eigenaren vroeg of laat te maken met twijfels over de kwaliteit van leven van hun dier. Zeker bij oudere katten of katten met een chronische aandoening kan het moeilijk zijn om te beoordelen wanneer behandelen nog zinvol is, en wanneer verder leven vooral lijden betekent.
Er bestaat geen vaste leeftijd of één beslissend symptoom. Het moment komt dichterbij wanneer pijn, benauwdheid, misselijkheid, angst of beperkingen niet meer voldoende te verlichten zijn en slechte dagen structureel zwaarder wegen dan goede dagen.
De beslissing om een kat in te laten slapen is vaak emotioneel en zelden zwart-wit. Ouderdom op zichzelf is geen reden voor euthanasie. Veel senior katten kunnen, ondanks medische problemen, nog genieten van eten, aandacht, rustmomenten of contact met hun omgeving. Uiteindelijk draait het niet om leeftijd alleen, maar om levenskwaliteit. Tegelijkertijd zijn katten meesters in het verbergen van pijn en ongemak, waardoor signalen soms pas laat zichtbaar worden.
In deze blog lees je welke signalen kunnen wijzen op een verminderde kwaliteit van leven, welke rol palliatieve zorg kan spelen, en hoe ik je kan helpen bij het maken van een zorgvuldig en liefdevol besluit. Ook bespreken we hoe een euthanasie bij een kat verloopt, wat de mogelijkheden zijn voor euthanasie aan huis en welke kosten en keuzes rondom afscheid en nazorg er bestaan.
Je hoeft deze moeilijke afweging niet alleen te maken. Ik, dierenarts Marloes, kan je helpen om signalen van pijn, ongemak en verminderde levenskwaliteit beter in kaart te brengen, zodat je een keuze kunt maken die past bij jouw kat en situatie.

Het bepalen van het juiste moment om afscheid te nemen van je kat is voor veel eigenaren één van de moeilijkste beslissingen die er bestaat. Zeker bij oudere katten of katten met een chronische aandoening verloopt achteruitgang vaak geleidelijk. Daardoor is het niet altijd direct duidelijk wanneer een kat nog voldoende levenskwaliteit heeft, en wanneer het lijden zwaarder begint te wegen dan de goede momenten.
Er bestaat helaas geen exacte checklist of vaste leeftijd waarop een kat ingeslapen moet worden. Ouderdom op zichzelf is geen reden voor euthanasie. Veel senior katten kunnen, ondanks medische aandoeningen, nog een lange tijd comfortabel leven met de juiste begeleiding, pijnstilling of aanpassingen in huis. Uiteindelijk draait het niet om de leeftijd, maar om levenskwaliteit.
Tijdens een thuisvisite kijk ik daarom nooit alleen naar een diagnose of leeftijd, maar naar het totaalplaatje van een kat. Hoe beweegt een kat zich? Eet en drinkt hij nog goed? Zoekt hij nog contact of trekt hij zich steeds verder terug? Kan hij nog comfortabel rusten, zichzelf verzorgen en genieten van dagelijkse momenten?
Juist bij katten is die beoordeling belangrijk, omdat zij pijn en ongemak vaak lang kunnen verbergen. Kleine veranderingen in gedrag, houding, slaapgedrag of interactie met de omgeving kunnen soms veel zeggen over hoe een kat zich werkelijk voelt.
Veel eigenaren hopen op een duidelijk moment waarop zichtbaar wordt dat het niet meer goed gaat met hun kat. In werkelijkheid verloopt achteruitgang bij katten vaak geleidelijk en subtiel. Daardoor kan het moeilijk zijn om te beoordelen hoeveel levenskwaliteit jouw kat nog ervaart.
Binnen de palliatieve zorg wordt steeds vaker gekeken naar drie belangrijke domeinen van levenskwaliteit:
Deze domeinen helpen om breder te kijken dan alleen medische klachten.
Bij lichamelijk welzijn kijk ik bijvoorbeeld naar pijn, misselijkheid, ademhaling, mobiliteit, eetlust, slapen en het vermogen van een kat om dagelijkse handelingen nog comfortabel uit te voeren. Katten met chronische pijn of ziekte laten vaak maar kleine veranderingen zien. Denk aan minder hoog springen, stijver bewegen, een onverzorgde vacht, afvallen of veranderingen in eet- en drinkgedrag.
Emotioneel welzijn gaat over hoe een kat zich voelt. Chronische stress, angst, onrust of verward gedrag kunnen een grote invloed hebben op de levenskwaliteit. Sommige katten trekken zich steeds verder terug, slapen meer, reageren minder op hun omgeving of lijken juist rusteloos en oncomfortabel. Vooral bij oudere katten kunnen cognitieve veranderingen ontstaan, zoals nachtelijke onrust of veranderd gedrag.
Bij sociaal welzijn kijk ik naar de interactie van een kat met zijn omgeving. Zoekt een kat nog contact? Reageert hij nog op aandacht, eten of vaste routines? Geniet hij nog van bekende plekjes in huis of trekt hij zich juist steeds verder terug? Ook veranderingen in contact met andere dieren in huis kunnen hierin een rol spelen.
Omdat katten van nature pijn en zwakte goed proberen te verbergen, worden signalen soms pas laat zichtbaar. Evolutionair gezien is dat logisch: een zichtbaar ziek dier is kwetsbaar. Daardoor raken eigenaren soms ongemerkt gewend aan kleine stapjes achteruitgang.
Juist daarom helpt het vaak om bewust stil te staan bij dagelijkse veranderingen. Sommige eigenaren vinden het prettig om een dagboekje of mijn welzijnsmonitor bij te houden, zodat goede en slechte dagen beter zichtbaar worden. Dat kan helpen om met meer rust en overzicht naar een moeilijke beslissing toe te groeien.

Katten staan erom bekend dat ze pijn en ziekte vaak lang proberen te verbergen. Dat gedrag is evolutionair verklaarbaar: in het wild maakt zichtbaar zwak of ziek gedrag een dier kwetsbaar. Daardoor zijn signalen van pijn bij katten vaak subtieler dan bij honden, en worden veranderingen soms pas opgemerkt wanneer klachten al verder gevorderd zijn.
Veel eigenaren verwachten bijvoorbeeld dat een kat zal miauwen of duidelijk zal laten zien dat hij pijn heeft. In werkelijkheid uit ongemak zich bij katten vaak juist in kleine veranderingen in gedrag, houding of dagelijkse routines. Signalen die kunnen passen bij pijn, ongemak of een verminderde levenskwaliteit zijn bijvoorbeeld:
Bij oudere katten worden klachten soms onterecht gezien als “normale ouderdom”, terwijl er sprake kan zijn van onderliggende pijn of ziekte. Artrose komt bijvoorbeeld veel vaker voor bij katten dan vroeger werd gedacht, maar blijft regelmatig onopgemerkt omdat katten hun bewegingen langzaam aanpassen. Ook chronische aandoeningen zoals nierfalen, schildklierproblemen, hartziekte, kanker of cognitieve achteruitgang kunnen ongemak veroorzaken zonder dat een kat dit heel duidelijk laat zien.
Daarom is het belangrijk om niet alleen naar losse symptomen te kijken, maar naar veranderingen ten opzichte van hoe een kat vroeger was. Vaak voelen eigenaren intuïtief aan dat hun kat “anders” wordt, nog voordat er duidelijke medische signalen zichtbaar zijn. Die intuïtie verdient het om serieus genomen te worden, zeker wanneer veranderingen geleidelijk toenemen.
Wanneer een kat ernstig ziek is of niet meer kan genezen, denken veel mensen automatisch aan euthanasie. Toch ligt er tussen behandelen en afscheid nemen soms nog een waardevolle periode waarin comfort, rust en kwaliteit van leven centraal kunnen staan. Palliatieve zorg kan in die fase helpen om een kat zo comfortabel mogelijk te begeleiden, met aandacht voor zowel het dier als de eigenaar.
Binnen de palliatieve zorg verschuift de focus van genezing naar welzijn. Daarbij wordt gekeken naar pijnbestrijding, ondersteuning van dagelijkse functies, stressvermindering en het behouden van zoveel mogelijk levenskwaliteit. Tegelijkertijd blijft het belangrijk om eerlijk te blijven kijken naar de grenzen van comfort en het voorkomen van onnodig lijden.
Omdat palliatieve zorg bij katten nog relatief nieuw is binnen de diergeneeskunde, weten veel eigenaren niet goed wat er mogelijk is of wanneer deze begeleiding passend kan zijn. Juist daarom kan het helpend zijn om meer inzicht te krijgen in wat palliatieve zorg precies inhoudt, wanneer het nog meerwaarde heeft en hoe het kan helpen bij een rustig en waardig afscheidstraject.
Wanneer een kat niet meer beter kan worden, betekent dat niet altijd dat euthanasie direct de enige optie is. In sommige situaties kan palliatieve zorg nog helpen om een kat comfortabel te houden en de kwaliteit van leven zo goed mogelijk te ondersteunen.
Palliatieve zorg richt zich niet meer op genezing, maar op comfort, rust en welzijn. Daarbij ligt de focus op het verminderen van pijn, misselijkheid, benauwdheid, angst of andere klachten die invloed hebben op het dagelijks functioneren van een kat. Het doel is om een kat nog een zo prettig mogelijke tijd te geven, zonder onnodig lijden of belastende behandelingen.
Binnen de palliatieve zorg wordt vaak gekeken naar kleine aanpassingen die een groot verschil kunnen maken in comfort. Denk bijvoorbeeld aan aangepaste pijnstilling, ondersteuning van eetlust, voedingsadvies, zachte ligplekken, makkelijker bereikbare kattenbakken of het verminderen van stress in huis. Ook begeleiding van de eigenaar speelt hierin een belangrijke rol.
Palliatieve zorg bij huisdieren is in Nederland nog relatief nieuw en wordt nog niet door alle dierenartsen aangeboden. Toch groeit er steeds meer aandacht voor kwaliteit van leven en comfortzorg in de laatste levensfase van dieren.
Belangrijk om te weten is dat palliatieve zorg niet bedoeld is om een kat koste wat kost zo lang mogelijk in leven te houden. Het doel blijft altijd om lijden te voorkomen en het welzijn van de kat centraal te stellen. Daarom beoordeel ik, samen met jou als eigenaar, de levenskwaliteit tijdens een palliatief traject regelmatig opnieuw.

Palliatieve zorg kan waardevol zijn wanneer een kat niet meer beter kan worden, maar nog wel momenten van comfort, rust of plezier ervaart. Het doel is daarbij niet om het leven zo lang mogelijk te rekken, maar om de tijd die er nog is zo prettig en waardig mogelijk te maken.
In de praktijk wordt palliatieve zorg vaak ingezet bij oudere katten of katten met een chronische of ongeneeslijke aandoening, zoals nierfalen, kanker, hartziekte, artrose of cognitieve achteruitgang. Soms zijn behandelmogelijkheden uitgeput, soms kiest een eigenaar bewust om geen intensieve diagnostiek of belastende behandelingen meer te starten.
Of palliatieve zorg nog passend is, hangt sterk af van de levenskwaliteit van een kat. Een kat hoeft daarbij niet volledig klachtenvrij te zijn om nog een goede kwaliteit van leven te ervaren. Veel katten hebben, ondanks ziekte, nog fijne momenten waarop zij genieten van eten, aandacht, slapen in een favoriete plek of contact met hun eigenaar. Palliatieve zorg kan vaak nog helpend zijn wanneer:
Tegelijkertijd is het belangrijk om eerlijk te blijven kijken naar de grenzen van comfort. Wanneer een kat voortdurend pijn ervaart, nauwelijks nog eet, ernstig benauwd is, zich volledig terugtrekt of geen reactie meer toont op de omgeving, kan euthanasie uiteindelijk de meest humane keuze worden.
Juist daarom wordt tijdens een palliatief traject regelmatig opnieuw gekeken naar de levenskwaliteit en het welzijn van een kat. Soms kan goede begeleiding nog weken of maanden van waardevolle tijd geven. In andere situaties blijkt dat een kat sneller achteruitgaat dan verwacht. Dat maakt palliatieve zorg niet tot een vast traject met een voorspelbaar eindpunt, maar tot een voortdurende afweging tussen comfort, belasting en kwaliteit van leven.
Twijfel je over de levenskwaliteit van je kat of merk je dat goede en slechte dagen elkaar steeds sneller afwisselen? Dan kan het helpend zijn om samen rustig naar het totaalplaatje te kijken.
Tijdens een consult aan huis kijk ik niet alleen naar de medische situatie, maar ook naar comfort, gedrag, pijnsignalen en dagelijkse levenskwaliteit. Samen bespreken we welke mogelijkheden er nog zijn, of palliatieve zorg nog passend is en hoe je kunt herkennen wanneer afscheid nemen dichterbij komt.
Het doel van zo’n begeleiding is niet om een beslissing voor je te maken, maar om je te helpen om met meer rust, duidelijkheid en vertrouwen keuzes te maken die passen bij jouw kat en situatie.
Sommige aandoeningen kunnen ervoor zorgen dat de kwaliteit van leven van jouw kat ernstig achteruitgaat. Toch betekent een diagnose niet automatisch dat euthanasie direct nodig is. Veel katten kunnen, ondanks een chronische of ernstige ziekte, nog langere tijd comfortabel leven met de juiste behandeling, begeleiding of palliatieve zorg.
Of euthanasie uiteindelijk overwogen wordt, hangt daarom meestal niet alleen af van de aandoening zelf, maar vooral van de impact die deze heeft op het dagelijks welzijn van jouw kat. Daarbij spelen factoren zoals pijn, benauwdheid, misselijkheid, eetlust, mobiliteit, gedrag en levenskwaliteit een belangrijke rol.
Daarnaast verschilt iedere kat. Sommige dieren blijven ondanks ziekte nog opvallend stabiel en genieten zichtbaar van hun dagelijkse routines, terwijl andere katten sneller achteruitgaan of minder goed reageren op behandeling. Ook de mogelijkheden voor verdere therapie, de belasting van behandelingen en de thuissituatie van eigenaar en dier spelen hierin mee.
Hieronder bespreek ik een aantal aandoeningen waarbij eigenaren regelmatig twijfelen over levenskwaliteit, palliatieve zorg en het moment van afscheid nemen.
Chronische nierziekte is één van de meest voorkomende aandoeningen bij oudere katten. De nieren verliezen daarbij geleidelijk hun functie, waardoor afvalstoffen zich ophopen in het lichaam. Veel katten met nierproblemen drinken en plassen meer, vallen af, eten slechter of worden misselijk. Ook braken, uitdroging, lusteloosheid en een onverzorgde vacht komen regelmatig voor.
In veel gevallen kan een kat met nierfalen nog lange tijd een goede levenskwaliteit behouden met aangepaste voeding, medicatie, vochttherapie of palliatieve ondersteuning. Toch komt er soms een moment waarop behandeling onvoldoende verlichting biedt en een kat zich steeds slechter gaat voelen.
Bij katten met vergevorderd nierfalen wordt euthanasie vaak overwogen wanneer een kat niet meer wil eten, voortdurend misselijk blijft, ernstig vermagert of nauwelijks nog comfort ervaart ondanks behandeling.

Diabetes mellitus komt regelmatig voor bij oudere katten. Bij deze aandoening kan het lichaam de bloedsuiker niet goed reguleren, waardoor katten vaak veel drinken, veel plassen, afvallen en soms spierverlies ontwikkelen.
Veel katten met suikerziekte kunnen met insuline, aangepaste voeding en regelmatige controles nog een goede levenskwaliteit hebben. Sommige katten gaan zelfs tijdelijk in remissie. Toch kan diabetes ingewikkeld worden wanneer de aandoening moeilijk te reguleren blijkt of wanneer er bijkomende ziekten ontstaan.
Het inslapen van een kat met suikerziekte wordt meestal pas overwogen wanneer behandelingen onvoldoende effect hebben, een kat sterk achteruitgaat of de levenskwaliteit blijvend vermindert ondanks intensieve zorg.
Een te snel werkende schildklier komt veel voor bij oudere katten. Katten met hyperthyreoïdie vallen vaak af ondanks een goede eetlust en kunnen onrustig, hongerig of hyperactief worden. Ook hartproblemen, hoge bloeddruk en spierverlies kunnen ontstaan wanneer de aandoening onbehandeld blijft.
Gelukkig zijn er tegenwoordig verschillende behandelmogelijkheden, zoals medicatie, dieetvoeding, chirurgie of behandeling met radioactief jodium. Daardoor is euthanasie bij schildklierproblemen meestal niet direct aan de orde.
Toch kunnen sommige katten ondanks behandeling ernstig achteruitgaan of bijkomende aandoeningen ontwikkelen die de levenskwaliteit sterk verminderen. In die situaties kan het inslapen van een kat uiteindelijk toch overwogen worden.
Kanker komt helaas regelmatig voor bij oudere katten. Sommige tumoren groeien langzaam en geven lange tijd weinig klachten, terwijl andere vormen agressiever zijn of snel uitzaaien. Afhankelijk van het type tumor kunnen behandelingen zoals chirurgie, chemotherapie of bestraling soms nog mogelijk zijn. Bij bepaalde tumoren kan palliatieve zorg helpen om klachten tijdelijk onder controle te houden.
Toch komt er soms een moment waarop een tumor pijn, functieverlies of ernstige ongemakken veroorzaakt. Vooral tumoren in de mondholte kunnen veel impact hebben op eten, drinken en comfort.
Signalen die kunnen wijzen op een sterk verminderde levenskwaliteit zijn bijvoorbeeld:
Wanneer genezing niet meer mogelijk is en een kat ondanks behandeling onvoldoende comfort ervaart, kan euthanasie een liefdevolle en humane keuze zijn.
Epilepsie en andere neurologische aandoeningen kunnen een grote impact hebben op het welzijn van een kat. Sommige katten hebben af en toe een aanval en reageren goed op medicatie, terwijl andere dieren steeds vaker of ernstiger aanvallen krijgen.
Ook aandoeningen zoals hersentumoren, ernstige cognitieve achteruitgang of zenuwproblemen kunnen leiden tot desoriëntatie, verlies van controle over het lichaam of een sterk verminderde levenskwaliteit.
Wanneer aanvallen onvoldoende onder controle te krijgen zijn of een kat nauwelijks meer herstelt tussen episoden door, kan euthanasie overwogen worden. Dat geldt bijvoorbeeld voor katten die frequent ernstige aanvallen krijgen, langdurig verward blijven of ondanks behandeling nauwelijks nog kwaliteit van leven ervaren.
Veel mensen realiseren zich niet dat artrose bij katten erg vaak voorkomt, vooral op oudere leeftijd. Katten laten pijn door artrose vaak subtiel zien. In plaats van duidelijke kreupelheid zie je vaker dat een kat minder springt, stijver beweegt, meer slaapt of moeite krijgt met traplopen en zichzelf verzorgen. Ook neurologische problemen, spierverlies of aandoeningen van de wervelkolom kunnen ervoor zorgen dat een kat door de achterpoten zakt of moeite krijgt met lopen.
Gelukkig zijn er vaak nog behandelmogelijkheden mogelijk, zoals pijnstilling, gewichtsbegeleiding, supplementen, aanpassingen in huis of palliatieve ondersteuning. Toch kan er een moment komen waarop mobiliteit en comfort onvoldoende herstellen.
Wanneer een kat zich nauwelijks nog kan verplaatsen, voortdurend pijn ervaart of dagelijkse handelingen niet meer comfortabel kan uitvoeren, kan euthanasie uiteindelijk de meest liefdevolle keuze worden.
In de laatste levensfase veranderen vaak meerdere dingen tegelijk. Sommige signalen ontstaan geleidelijk, terwijl andere veranderingen plotseling zichtbaar kunnen worden.
Veel voorkomende symptomen van een stervende kat zijn:
Niet iedere kat laat dezelfde symptomen zien, en sommige veranderingen kunnen ook passen bij behandelbare aandoeningen. Daarom is het belangrijk om veranderingen altijd met een dierenarts te bespreken. Wanneer een kat duidelijk geen comfort of levenskwaliteit meer ervaart en behandeling geen verbetering meer geeft, kan euthanasie helpen om verder lijden te voorkomen.
Bijna iedere eigenaar die voor deze beslissing staat, twijfelt. Dat is heel normaal. De band met een kat is vaak jarenlang opgebouwd, waardoor het emotioneel enorm moeilijk kan zijn om te beoordelen wanneer vasthouden overgaat in loslaten.
Veel mensen zijn bang om “te vroeg” te kiezen. Zeker wanneer een kat nog af en toe eet, spint, aandacht vraagt of een goede dag lijkt te hebben, kan het voelen alsof euthanasie nog niet aan de orde mag zijn. Tegelijkertijd hoor ik achteraf ook regelmatig van eigenaren dat zij misschien langer hebben gewacht dan goed voelde, omdat zij hoopten dat hun kat nog zou opknappen. Juist bij katten maakt dat het extra ingewikkeld. Katten verbergen pijn en ongemak vaak erg lang, waardoor achteruitgang soms pas zichtbaar wordt wanneer de levenskwaliteit al langere tijd verminderd is.
Daarom bestaat er helaas zelden één perfect of volledig zeker moment waarop duidelijk wordt dat het “tijd” is. Vaak gaat het meer om een geleidelijk proces van afwegen:
Soms helpt het om daarbij niet alleen naar één dag te kijken, maar naar de ontwikkeling over meerdere dagen of weken. Mijn welzijnsmonitor of een dagboekje kan helpen om veranderingen objectiever zichtbaar te maken, zeker wanneer emoties en zorgen door elkaar lopen.
Het belangrijkste is dat je deze beslissing niet alleen hoeft te dragen. Ik kan je helpen om signalen van pijn, ongemak en verminderde levenskwaliteit samen in kaart te brengen, zodat je met meer rust en vertrouwen keuzes kunt maken die passen bij jouw kat en situatie.

Veel eigenaren zien op tegen het moment van euthanasie, niet alleen vanwege het afscheid zelf, maar ook omdat zij bang zijn voor stress, pijn of onrust bij hun kat. Het kan daarom helpen om vooraf te weten hoe een euthanasie meestal verloopt en wat je kunt verwachten.
Een euthanasie bij een kat gebeurt zorgvuldig en met als doel om angst, stress en ongemak zoveel mogelijk te voorkomen. Hoewel iedere situatie anders is, verloopt een afscheid in de meeste gevallen rustig en gecontroleerd.
Wanneer je hebt besloten om je kat in te laten slapen, probeer ik altijd eerst rustig samen stil te staan bij hoe het afscheid eruit mag zien. Sommige eigenaren willen veel uitleg vooraf, terwijl anderen juist behoefte hebben aan rust en begeleiding op het moment zelf. Daar neem ik bewust de tijd voor.
Een euthanasie kan plaatsvinden in de dierenartspraktijk of bij je thuis. Wanneer je voor mijn diensten kiest, dan zal dit altijd aan huis gebeuren. Veel katten ervaren minder stress in hun eigen vertrouwde omgeving, waar zij kunnen blijven liggen op hun favoriete plekje, in hun mandje of dicht bij hun eigenaar. Zeker voor oudere, zieke of angstige katten kan dat veel rust geven. Soms is er tijd om het afscheid rustig voor te bereiden, terwijl in andere situaties sneller gehandeld moet worden, bijvoorbeeld bij ernstige benauwdheid of acuut lijden. Ook dan probeer ik altijd zoveel mogelijk rust en comfort te bewaren
Voor mij begint een rustig afscheid met het creëren van veiligheid en ontspanning. Daarom krijgt je kat eerst een rustgevend en slaapverwekkend middel toegediend. Het doel hiervan is om angst, stress en ongemak zoveel mogelijk te verminderen.
Deze eerste injectie wordt meestal onderhuids gegeven, vergelijkbaar met een vaccinatie. Daarna krijgt de medicatie rustig de tijd om in te werken. Veel katten worden geleidelijk slaperig en ontspannen en vallen uiteindelijk rustig in slaap bij hun eigenaar of op een favoriete plek in huis.
Sommige katten reageren kort op de eerste prik of kunnen zich even anders gedragen terwijl de medicatie begint te werken. Zodra je kat diep slaapt, merkt hij niets meer van het verdere verloop van de euthanasie. Juist die rust vooraf vind ik erg belangrijk. Stress en ongemak horen wat mij betreft niet bij het afscheid van een huisdier.
Wanneer je kat diep genoeg slaapt, wordt de tweede injectie toegediend. Dit medicijn zorgt ervoor dat de hersenen en het hart stoppen met functioneren. Je kat merkt hier zelf niets meer van. Daarna luister ik altijd zorgvuldig of de ademhaling en hartslag volledig gestopt zijn, zodat je zeker weet dat je kat rustig is overleden.
Hoewel een euthanasie meestal heel vredig verloopt, kunnen soms nog kleine reflexbewegingen, een diepe zucht of lichte spierschokjes optreden. Dat zijn normale lichamelijke reacties na overlijden en betekenen niet dat je kat nog iets ervaart.
Na het overlijden ontspannen de spieren van het lichaam zich volledig. Daardoor kan je kat soms nog wat urine of ontlasting verliezen. Ook blijven de ogen meestal open staan. Veel eigenaren schrikken hiervan als zij dit niet verwachten, terwijl dit heel normale lichamelijke reacties zijn. Wanneer je kat nog even thuis blijft, kun je merken dat het lichaam na verloop van tijd wat stijver wordt. Dit is een normaal lichamelijk proces dat na overlijden ontstaat.
Ik vind het belangrijk om hier vooraf eerlijk over te informeren, zodat er tijdens het afscheid zoveel mogelijk rust blijft en je niet onverwacht ongerust schrikt.

Tijdens een euthanasie mag je gewoon bij je kat blijven. Veel eigenaren ervaren het uiteindelijk als waardevol om hun kat vast te houden, toe te spreken en te begeleiden tijdens de laatste momenten. Ook voor veel katten geeft de aanwezigheid van hun eigenaar rust en veiligheid. Zeker tijdens het in slaap vallen kan een vertrouwde stem, geur of aanraking helpend zijn. Veel katten ontspannen zichtbaar wanneer zij dicht bij hun eigenaar kunnen blijven op een rustig en vertrouwd plekje.
Tegelijkertijd bestaat er geen goede of foute manier om afscheid te nemen. Sommige mensen willen overal bewust bij aanwezig zijn, terwijl anderen bepaalde momenten liever niet meemaken. Beide keuzes zijn begrijpelijk. Voor mij staat vooral centraal dat een afscheid rustig, liefdevol en zonder haast mag verlopen, op een manier die past bij jou, je kat en jullie band samen.
Wanneer een kat ingeslapen moet worden, twijfelen veel eigenaren over de plek waar zij afscheid willen nemen. Sommige mensen voelen zich prettiger in de dierenartspraktijk, terwijl anderen bewust kiezen voor het laten inslapen van hun kat aan huis.
Er bestaat hierin geen goede of foute keuze. Wat het beste past, hangt af van de situatie van je kat, de thuissituatie, de beschikbaarheid van een dierenarts en vooral van wat voor jullie het meest rustig en vertrouwd voelt.
De meeste katten worden nog altijd in de dierenartspraktijk ingeslapen. Een praktijk is medisch volledig uitgerust en voor sommige situaties kan dat prettig of noodzakelijk zijn, bijvoorbeeld wanneer een kat al opgenomen is of wanneer snel handelen belangrijk is.
Tegelijkertijd ervaren veel katten stress van een autorit, transportmand of onbekende omgeving. Zeker oudere, angstige of ernstig zieke katten kunnen hierdoor meer spanning ervaren tijdens hun laatste momenten. Een euthanasie in de praktijk is meestal goedkoper dan euthanasie aan huis, omdat er geen reistijd of voorrijkosten worden berekend.
Steeds meer eigenaren kiezen ervoor om hun kat thuis te laten inslapen. In de eigen vertrouwde omgeving ervaren veel katten minder stress dan tijdens een bezoek aan de praktijk. Zij kunnen blijven liggen op hun favoriete plek, dicht bij hun eigenaar en omringd door bekende geuren en geluiden.
Voor veel mensen voelt een afscheid thuis rustiger en persoonlijker. Er is vaak meer tijd en minder gevoel van haast dan in een drukke praktijkomgeving. Zeker bij katten die angstig zijn, moeite hebben met reizen of erg kwetsbaar zijn geworden, kan euthanasie aan huis veel comfort geven.
Niet alle dierenartspraktijken bieden euthanasie aan huis aan. Ook in avond- of weekenduren is dit soms beperkt beschikbaar, behalve in spoedsituaties.
Een kat thuis laten inslapen heeft verschillende voordelen:
Tegelijkertijd zijn er ook praktische aandachtspunten:
Welke keuze je ook maakt: het belangrijkste is dat het afscheid past bij jou, je kat en jullie situatie samen. In de meeste gevallen draait het uiteindelijk niet om de locatie zelf, maar om rust, begeleiding en het voorkomen van stress en ongemak tijdens de laatste momenten.
In mijn werk zie ik vaak hoeveel verschil een rustige en vertrouwde omgeving kan maken tijdens een afscheid. Zeker katten zijn gevoelig voor stress, veranderingen en onbekende prikkels. Daarom kies ik er bewust voor om euthanasie zoveel mogelijk in alle rust aan huis te begeleiden.
Tijdens een afscheid neem ik uitgebreid de tijd voor zowel je kat als jullie als eigenaar. Er is ruimte voor rust, vragen, emoties en een afscheid op jullie eigen tempo. Veel eigenaren ervaren het als waardevol dat hun kat niet meer naar de praktijk hoeft, maar in zijn eigen veilige omgeving mag blijven. Twijfel je over de levenskwaliteit van je kat of wil je bespreken of euthanasie aan huis passend is in jullie situatie? Dan denk ik graag met je mee, zodat we samen kunnen kijken wat jouw kat nodig heeft voor een zo rustig en liefdevol mogelijk afscheid
Veel eigenaren vinden het lastig om over kosten na te denken rondom een afscheid. Toch kan het helpend zijn om vooraf duidelijkheid te hebben over de mogelijkheden en bijbehorende kosten, zodat je op een emotioneel moment niet voor onverwachte keuzes komt te staan.
De kosten voor het laten inslapen van een kat verschillen per dierenartspraktijk, regio en situatie. Daarbij maakt het onder andere verschil:
Een euthanasie aan huis is doorgaans duurder dan een euthanasie in de praktijk, doordat een dierenarts hiervoor reistijd en tijd aan huis reserveert. Veel eigenaren ervaren een afscheid thuis echter als rustiger en minder stressvol voor hun kat.
Naast de euthanasie zelf kunnen er ook aanvullende kosten zijn voor nazorg, zoals:
Omdat tarieven sterk kunnen verschillen, is het verstandig om vooraf duidelijkheid te vragen over de mogelijkheden en kosten. Dat geeft vaak meer rust en voorkomt dat je tijdens een emotioneel moment onverwacht keuzes moet maken.
Op de tarievenpagina vind je meer informatie over de mogelijkheden en kosten van euthanasie aan huis en begeleiding in de laatste levensfase van je kat door dierenarts Marloes.

Wanneer je kat is overleden, komt er vaak veel tegelijk op je af. Naast het verdriet moeten er soms ook praktische keuzes gemaakt worden over wat er met het lichaam gebeurt. Veel eigenaren vinden het prettig om hier vooraf al iets meer over te weten, zodat er op het moment zelf meer rust ontstaat.
Iedereen beleeft afscheid anders. Sommige mensen willen hun kat graag nog even thuis houden, terwijl anderen juist behoefte hebben aan snelle begeleiding en ontzorging. Er bestaat hierin geen goede of foute keuze. Het belangrijkste is dat de nazorg past bij jou, je kat en de manier waarop jullie afscheid willen nemen.
Er zijn verschillende mogelijkheden voor nazorg, zoals crematie, begraven of destructie. Daarnaast kiezen sommige eigenaren bewust voor een tastbare herinnering, zoals een pootafdruk, een plukje haar of een urn. Ook emotioneel kan de periode na het verlies van een kat intens zijn. Verdriet, schuldgevoel of twijfel over gemaakte keuzes komen vaak voor en horen bij rouw.
Veel eigenaren kiezen ervoor om hun kat te laten cremeren. Daarbij is meestal keuze tussen een individuele crematie en een collectieve crematie.
Bij een individuele crematie wordt je kat alleen gecremeerd en krijg je de as terug in een urn of asbus. Sommige mensen kiezen daarnaast voor een tastbare herinnering, zoals een pootafdruk, een plukje haar of een assieraad.
Bij een collectieve crematie worden meerdere dieren samen gecremeerd en wordt de as niet apart teruggegeven. Vaak wordt het collectieve as vervolgens uitgestrooid over zee of een speciaal uitstrooi gebied. Voor sommige eigenaren voelt dit als een fijne en eenvoudige keuze. Welke vorm het beste past, is heel persoonlijk. Er bestaat hierin geen goede of foute beslissing.
Een relatief nieuwe vorm van crematie is watercrematie, ook wel resomeren of alkalische hydrolyse genoemd. Hierbij wordt het lichaam van een dier op een zachte manier afgebroken met behulp van warm water en alkalische vloeistoffen.
Watercrematie wordt door sommige mensen ervaren als een rustigere en milieubewustere vorm van afscheid in vergelijking met traditionele crematie. Net als bij een individuele crematie blijft er een vorm van as over die aan de eigenaar teruggegeven kan worden. Deze vorm van nazorg is in Nederland nog beperkt beschikbaar, maar groeit langzaam in bekendheid.
Sommige eigenaren kiezen ervoor om hun kat te begraven, bijvoorbeeld in de tuin of op een dierenbegraafplaats. Een thuisbegrafenis voelt voor veel mensen persoonlijk en vertrouwd, omdat hun kat dicht bij huis blijft.
Wel is het belangrijk om vooraf te controleren welke regels binnen jouw gemeente gelden rondom het begraven van huisdieren in eigen tuin. Een dierenbegraafplaats kan een alternatief zijn wanneer begraven thuis niet mogelijk of wenselijk is.
Wanneer je niet kiest voor crematie of begraven, kan destructie een mogelijkheid zijn. Hierbij wordt het lichaam van je kat verwerkt samen met ander dierlijk restmateriaal.
Sommige eigenaren kiezen hier bewust voor vanwege praktische of financiële redenen. Ook hierin bestaat geen juiste of verkeerde keuze. Het belangrijkste blijft dat een beslissing goed voelt binnen jouw situatie en mogelijkheden.
In sommige gevallen is het mogelijk om het lichaam van je kat te doneren aan onderwijs of wetenschappelijk onderzoek. Niet alle dierenartspraktijken of universiteiten bieden deze mogelijkheid aan, maar soms kan dit bijdragen aan opleiding, kennisontwikkeling of onderzoek binnen de diergeneeskunde. Voor sommige eigenaren geeft dit een gevoel van betekenis of troost na het verlies van hun kat.
Het verlies van een kat kan emotioneel erg ingrijpend zijn. Katten zijn vaak jarenlang onderdeel van het dagelijks leven en van het gezin. Juist daarom kan het verdriet na een euthanasie of overlijden intens zijn.
Veel eigenaren ervaren daarnaast gevoelens van twijfel of schuld. Heb ik de juiste keuze gemaakt? Was het te vroeg, of juist te laat? Dit soort gedachten komen heel vaak voor bij rouw rondom huisdieren.
Rouw verloopt bovendien zelden rechtlijnig. Sommige dagen overheerst verdriet, terwijl er op andere momenten juist rust of opluchting kan zijn omdat verder lijden voorkomen is. Al deze gevoelens mogen naast elkaar bestaan.
Na een afscheid hebben sommige mensen behoefte aan extra ondersteuning of begeleiding. Dat kan een gesprek zijn met de eigen dierenarts, contact met lotgenoten of professionele rouwbegeleiding.
In mijn begeleiding vind ik nazorg erg belangrijk. Daarom neem ik na een afscheid vaak nog contact op om te vragen hoe het gaat en of er nog vragen of zorgen zijn ontstaan.
Verdriet om een huisdier wordt soms onderschat door de omgeving, terwijl de band met een dier juist enorm diep kan zijn. Juist daarom is het belangrijk dat er ruimte mag zijn voor rouw, herinneringen en het verwerken van het afscheid op een manier die bij jou past.
Beslissen wanneer het tijd is om je kat in te laten slapen, blijft één van de moeilijkste keuzes die je als eigenaar kunt maken. Juist omdat katten vaak zo’n stille en vertrouwde aanwezigheid in huis zijn, voelt het afscheid nemen zelden zwart-wit. Veel mensen twijfelen daarom of ze het juiste moment wel herkennen.
Toch draait deze beslissing uiteindelijk niet om perfectie, maar om liefde, comfort en kwaliteit van leven. Niet de leeftijd van een kat bepaalt of euthanasie overwogen wordt, maar de vraag hoeveel welzijn, rust en plezier er nog overblijven in het dagelijks leven.
Soms kunnen behandeling of palliatieve zorg nog waardevolle tijd geven. In andere situaties komt er een moment waarop verder leven vooral moeite, pijn of ongemak betekent. Juist dan kan euthanasie een liefdevolle manier zijn om verder lijden te voorkomen.
Je hoeft deze afweging niet alleen te maken. Het kan helpend zijn om samen met een dierenarts rustig naar het totaalplaatje van je kat te kijken, zeker wanneer twijfel, schuldgevoel of onzekerheid overheersen.
'
Binnen MarloesZorgt begeleid ik katten en hun eigenaren tijdens de laatste levensfase, met aandacht voor comfort, rust en een afscheid zonder onnodige stress. Daarbij kijk ik niet alleen naar de medische situatie, maar juist ook naar levenskwaliteit, gedrag en welzijn.
Twijfel je over de levenskwaliteit van je kat of wil je bespreken of palliatieve zorg of euthanasie aan huis passend is? Dan denk ik graag met je mee, zodat we samen kunnen kijken wat jouw kat nodig heeft voor een zo rustig en waardig mogelijk afscheid. Neem hier contact op met Marloes.
Twijfelen over het afscheid van je kat kan heel zwaar zijn. Je kent je kat zo goed, en toch is het soms moeilijk om te weten wat passend is. Ik bied ruimte voor je vragen en denk rustig met je mee over begeleiding of een afscheid thuis.
Vanuit Wouwse Plantage kom ik aan huis in Roosendaal, Bergen op Zoom en omgeving. Voor palliatieve begeleiding geldt maximaal 50 kilometer. Voor euthanasie aan huis kan ik op afspraak tot ongeveer 100 kilometer reizen, afhankelijk van de reistijd en mijn beschikbaarheid.
Lees meer over een afscheid thuis in Breda en Etten-Leur, Steenbergen en Tholen of Hoogerheide en Putte. Ook voor Made en omgeving en Essen, Kalmthout en Kapellen kun je de mogelijkheden bekijken.
Twijfel je of ik bij jou kan komen? Bekijk mijn werkgebied of neem gerust contact op. Je hoeft niet alles al besloten te hebben.
Wauw, inmiddels zijn we met meer dan 1.000 mensen hier!
Omdat er de afgelopen tijd zoveel nieuwe volgers zijn bijgekomen, leek het me leuk om mezelf eens opnieuw voor te stellen. Want hoewel ik hier vooral vertel over mijn werk als dierenarts, is er natuurlijk ook nog een Marloes buiten MarloesZorgt!
Jawel, ik ben een Zeeuwse van oorsprong!
En bij die Zeeuwse roots hoort natuurlijk ook een foto in klederdracht. Al moet ik bekennen dat dit niet mijn dagelijkse outfit is. Inmiddels woon ik alweer een hele tijd in Brabant, maar mijn Zeeuwse roots raak ik natuurlijk niet kwijt.
Mijn weg naar het dierenartsenvak was niet helemaal standaard.
Ik besloot pas op latere leeftijd diergeneeskunde te gaan studeren in Gent. En dat combineerde ik met mijn werk als croupier bij Holland Casino.
In 2019 studeerde ik af als dierenarts. Een keuze waar ik nog geen moment spijt van heb gehad!
En dan nog een klein geheimpje… ik ben dus echt fan van ABBA!
Zet een nummer van ABBA op en de kans is groot dat ik uit volle borst meezing. Niet altijd even zuiver, maar dat mag de pret niet drukken.
Sommige guilty pleasures moet je gewoon omarmen!
Ik hou ontzettend van reizen!
Nieuwe plekken ontdekken, andere culturen leren kennen en genieten van alles wat een andere omgeving te bieden heeft.
Of het nu een verre reis is of met de camper op pad, ik vind het heerlijk om er af en toe helemaal tussenuit te zijn.
Hoe graag ik ook reis, ik ben misschien nog wel het allerliefst thuis.
Samen met Bart woon ik op een heerlijke plek, midden in het groen. Ik geniet iedere dag van het uitzicht, de tuin en de rust om ons heen.
We zeggen regelmatig tegen elkaar: ‘Je zal hier maar wonen!’
En dat gevoel raak ik eigenlijk nooit kwijt.
Ook thuis spelen dieren een grote rol in mijn leven.
Beady, Siep, Spin en Kadootje zorgen voor gezelligheid en de nodige levendigheid in ons leven. En Takkie en Mimi, van wie we afscheid hebben moeten nemen, blijven natuurlijk altijd bij ons horen.
Door mijn eigen ervaringen met ouder wordende dieren en afscheid nemen, weet ik ook hoe belangrijk het is dat een dier in zijn laatste levensfase lekker thuis kan blijven, op zijn eigen vertrouwde plekje.
Met MarloesZor
Een kaarsje voor wie we missen 💜
Vandaag, op Allerzielen, steek ik een kaarsje aan.
Voor alle lieve dieren van wie ik de afgelopen twee jaar het afscheid heb mogen begeleiden. Voor de bijzondere ontmoetingen, de verhalen die met me zijn gedeeld en de dieren die me zijn bijgebleven.
Maar ook voor alle dieren die ik niet persoonlijk heb gekend, en die nog iedere dag zo ontzettend worden gemist.
Want hoe lang het ook geleden is, soms zit het gemis nog in de kleinste momenten. Een lege plek op de bank, een vertrouwd geluid dat er niet meer is, of een herinnering die je ineens raakt.
Vandaag staan we even stil bij al die dieren die zoveel voor ons hebben betekend.
Voor wie zou jij vandaag een kaarsje willen aansteken? Als je wilt, mag je zijn of haar naam hieronder delen. Dan brandt dit lichtje ook voor jouw dier.
Liefs, Marloes 💜
Als thuis ineens niet meer als thuis voelt…
Wanneer je afscheid hebt moeten nemen van je dier, kan je eigen huis ineens vreemd aanvoelen. De plek waar je je altijd zo fijn en vertrouwd voelde, is niet meer hetzelfde.
Want je dier was onderdeel van bijna alles wat je thuis deed. Het begroeten wanneer je binnenkwam, het geluid van pootjes op de vloer, samen op de bank zitten of die vertrouwde blik wanneer het etenstijd was.
Het waren kleine, dagelijkse momenten waar je nauwelijks bij stilstond. Tot ze er ineens niet meer zijn. Je mist niet alleen je dier, maar ook de gewoontes, de gezelligheid en zijn vanzelfsprekende aanwezigheid.
En juist thuis, waar al die herinneringen liggen, kan dat gemis in de eerste dagen overweldigend zijn.
Ik wilde alleen maar weg
Na het verlies van Takkie voelde ik een enorme drang om weg te gaan. Ik wilde het liefst de hele dag wandelen, gewoon niet thuis hoeven zijn.
Thuis werd ik voortdurend herinnerd aan zijn afwezigheid. Ik voelde me onrustig en wist soms niet goed wat ik met mezelf aan moest.
Achteraf denk ik dat ik vooral even niet wilde voelen hoeveel verdriet ik had.
En Beady? Die wilde juist nergens naartoe.
Beady, onze achtergebleven hond, reageerde heel anders op het verlies van Takkie.
Terwijl ik alleen maar wilde wandelen, wilde zij juist niet mee. Ze at nauwelijks, was lusteloos en gedroeg zich heel anders dan normaal. Ook zij miste haar maatje.
Het liet me zien hoe verschillend we met hetzelfde verlies omgingen. En dat we ook de dieren die achterblijven niet moeten vergeten.
Rouw voel je ook in je lichaam. Verdriet kan ook lichamelijk veel met je doen.
Misschien slaap je slecht, heb je weinig eetlust of voel je je voortdurend moe. Ook hoofdpijn, een onrustig gevoel en moeite met concentreren kunnen bij rouw voorkomen.
Dat kan best beangstigend zijn, zeker als je niet eerder zo’n groot verlies hebt meegemaakt. Het kan helpen om te weten dat dit reacties zijn die bij verdriet kunnen horen.
Je hoeft niet meteen weer verder. Iedereen reageert anders op verlies. Misschien wil je alleen maar huilen, misschien zoek je juist voortdurend afleiding. Of merk je dat je het ene moment redelijk functioneert en het volg
Tijdig praten over afscheid geeft ruimte om nog volop te leven💜
Het is niet makkelijk om na te denken over het moment waarop je afscheid moet nemen van je dier. Zeker niet als er ook nog zoveel fijne momenten zijn.
Toch kan het helpen om daar al eens over te praten, juist als het nog redelijk goed gaat.
Hoe gaat het écht met je lieveling? Zijn er dingen die ongemak of pijn veroorzaken? Wat kunnen we doen om het leven nog wat fijner te maken? En hoe herken je wanneer het misschien niet meer gaat?
Je hoeft niet meteen antwoorden te hebben. En praten over afscheid betekent ook niet dat je al een beslissing moet nemen.
Ik merk tijdens mijn consulten hoe fijn mensen het vinden om hun zorgen en twijfels te kunnen bespreken. Om samen te kijken naar wat hun dier nog nodig heeft, zonder dat er meteen iets besloten moet worden.
Want uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: dat onze liefste huisdieren het zo lang mogelijk goed hebben.
Liefs, Marloes
#MarloesZorgt #Levenskwaliteit #PalliatieveZorg #AfscheidVanJeHuisdier
Ouderdom is geen ziekte 💜
Oktober is de Maand van de Oudere Kat.
Minder springen, meer drinken, afvallen of ’s nachts onrustig zijn. We schrijven zulke veranderingen gemakkelijk toe aan ouderdom.
Maar achter deze signalen kan ook een aandoening schuilgaan waarvoor behandeling of ondersteuning mogelijk is.
Katten laten pijn en ongemak vaak subtiel zien. Daarom is het zo belangrijk om veranderingen in hun gedrag serieus te nemen.
Blader door de foto’s en ontdek welke signalen extra aandacht verdienen.
Want het gaat niet alleen om hoe oud je kat wordt, maar vooral om hoe fijn hij die jaren beleeft.
#MaandVanDeOudereKat #OudereKat #Kattenwelzijn #Levenskwaliteit #MarloesZorgt
Springt je kat minder? Denk aan artrose!
Springt je kat niet meer op de vensterbank, neemt hij de trap minder vaak of aarzelt hij voordat hij ergens op springt? Dat kan wijzen op artrose. Katten laten gewrichtspijn vaak subtiel zien en lopen lang niet altijd zichtbaar kreupel.
Gelukkig kunnen pijnstilling en kleine aanpassingen in huis veel verschil maken.
Valt je kat af, maar eet hij nog goed?: Denk aan hyperthyreoïdie of diabetes!
Gewichtsverlies hoort niet zomaar bij ouderdom. Zeker wanneer je kat goed of zelfs meer eet dan vroeger, is het belangrijk om verder te kijken. Een te snel werkende schildklier of diabetes kan bijvoorbeeld de oorzaak zijn. Met bloedonderzoek kunnen we vaak al veel duidelijkheid krijgen.
Miauwt je kat ‘s nachts vaker?: Denk aan cognitieve veranderingen, hypertensie of pijn!
Wordt je kat ‘s nachts onrustig, miauwt hij meer of lijkt hij soms de weg kwijt? Dat kan passen bij cognitieve achteruitgang, maar ook bij pijn, een te snel werkende schildklier of een hoge bloeddruk.
Schrijf dit gedrag dus niet zomaar toe aan ouderdom. Een lichamelijk onderzoek, bloeddrukmeting en eventueel aanvullend onderzoek kunnen helpen om behandelbare oorzaken op te sporen.
Drinkt en plast je kat meer?: Denk aan nierziekte, diabetes of hyperthyreoïdie!
Een oudere kat die ineens vaker bij de waterbak staat of grotere plassen produceert, verdient extra aandacht. Dit kan een vroeg signaal zijn van verschillende aandoeningen, waaronder chronische nierziekte.
Met bloed- en urineo
In een artikel van @brabants_dagblad van vandaag wordt aandacht besteed aan iets wat ik in mijn werk iedere dag zie: afscheid nemen van een huisdier wordt steeds persoonlijker.
Niet alleen de keuze voor een afscheid thuis, maar ook wat er daarna gebeurt. Nog even samen zijn. Zelf je dier naar het crematorium brengen. Aanwezig zijn bij de crematie. Een bijzondere plek kiezen voor de as. Of juist heel bewust besluiten dat je niets tastbaars nodig hebt. Er bestaat geen draaiboek voor een goed afscheid. Wat voor de één troostend voelt, past voor een ander helemaal niet.
In het artikel mocht ik iets vertellen over mijn werk met MarloesZorgt, over thuis euthanasie en over de begeleiding die ik bied wanneer mensen twijfelen over de levenskwaliteit van hun dier. Juist in die laatste levensfase probeer ik ruimte te maken voor rust, tijd en keuzes die passen bij het dier én bij de mensen die van hem of haar houden.
Mooi dat daar steeds meer aandacht voor komt 💜 en stiekem ook een beetje trots om mijn eigen naam in de krant te zien.