Een ervaren dierenarts voor liefdevolle begeleiding bij de laatste levensfase en afscheid aan huis
Ik ben Marloes, dierenarts gespecialiseerd in palliatieve zorg en euthanasie aan huis. Ik begeleid jou en je huisdier in de laatste, meest bijzondere levensfase met rust, liefde, aandacht en begrip.
Als ervaren dierenarts help ik je bij het maken van moeilijke keuzes rondom kwaliteit van leven en afscheid. Mijn zorg vindt plaats in de vertrouwde omgeving van je eigen huis, zodat je dier zo min mogelijk stress ervaart. Of het nu gaat om palliatieve ondersteuning bij een ernstig zieke hond of kat, of om een rustig en waardig afscheid aan huis: ik ben er voor je. Met professionele expertise én met ruimte voor jouw emoties.
Samen zorgen we voor een liefdevolle laatste levensfase en een afscheid dat past bij jullie band.
Liefs Marloes
Tijdens het levenskwaliteit consult neem ik ruim de tijd om samen met jou het welzijn en de levenskwaliteit van je huisdier te evalueren.
Als een huisdier een ernstige ziekte of ouderdomskwalen heeft en het einde dichterbij komt, breekt er een intensieve periode aan. Mijn palliatieve zorg, oftewel terminale zorg, richt zich op het ondersteunen van uw dier in deze laatste fase.
Een euthanasie aan huis biedt de mogelijkheid om jouw huisdier in de vertrouwde omgeving van jouw huis afscheid te laten nemen, omringd door de mensen die het meest om hem of haar geven.
Even de agenda dicht en met de camper op pad.
De komende dagen ben ik op vakantie en maken we een mooie roadtrip door de UK. Tijd voor frisse lucht, lange wandelingen, mooie plekjes ontdekken en vooral even opladen.
Tijdens mijn vakantie ben ik voor vragen wel bereikbaar via de mail, maar leg ik geen huisbezoeken af.
Vanaf 1 september ben ik weer terug en sta ik weer met alle aandacht voor jullie en jullie dieren klaar.
Liefs,
Marloes
Gisteren was het Internationale Dag van de Kat.
Door een drukke spoeddienst gisteren loop ik een dagje achter, maar deze twee verdienen natuurlijk alsnog hun eigen moment: Kadootje & Spin.
Ze zijn ongeveer even oud, maar kwamen niet samen bij ons wonen. Kadootje woonde hier nét toen Spin besloot dat dit blijkbaar ook een prima plek voor hem was en kwam aanlopen.
In het begin waren ze dikke vrienden. Tegenwoordig is de liefde helaas wat bekoeld. Spin vindt het namelijk regelmatig nodig om Kado te plagen en daar is onze prinses niet bepaald van gediend. Inmiddels tolereren ze elkaar meestal prima, met zo nu en dan een ruzietje.
En eigenlijk is dat iets wat we bij katten best vaak zien. Twee katten die samen in één huis wonen, zijn niet automatisch vrienden. Juist dan is het belangrijk dat katten elkaar zoveel mogelijk kunnen ontwijken en niet hoeven te concurreren om belangrijke dingen. Denk aan voldoende kattenbakken op verschillende plekken, gescheiden voer- en drinkplaatsen en meerdere fijne rust- en verstopplekjes. Ook plekjes op hoogte kunnen helpen. Iedere kat moet ergens kunnen eten, slapen, drinken en naar de bak kunnen zonder daarbij langs de andere kat te hoeven of gestoord te worden.
Want ze hoeven echt niet samen in één mandje te slapen om allebei een fijn kattenleven te hebben.
En Kado en Spin? Die hebben ieder zo hun eigen manier gevonden om ons huishouden te runnen.
🕷️Spin is onze rauwdouwer. Eten is zijn grootste hobby en het liefst zou hij daar de hele dag mee bezig zijn. Als aanvulling op het menu wordt er met enige regelmaat een vers gevangen muis naar binnen gebracht, waarbij er soms enthousiast mee door de kamer wordt gegooid. Zijn naam verdient hij aan zijn keiharde gespin, wat al begint als je naar hem kijkt.
🎁Kadootje, onze prinses. Miauwt gerust de hele dag wanneer ze vindt dat ze onvoldoende aandacht krijgt. En terwijl ze prima buiten haar behoefte zou kunnen doen, komt ze speciaal naar binnen om keurig de kattenbak te gebruiken. Zoals het een echte prinses betaamt. Haar naam heeft ze gekregen doordat ik haar voor mijn verjaardag heb gekregen van mijn moeder.
Twee totaal verschillende katten, allebei met een behoorlijk uitgesp
Onze laatste foto samen… en opeens is er een jaar voorbij.
Ondanks dat de pijn minder scherp is, mis ik je nog steeds.
Lieve Mimi, mijn handen zijn zo leeg ‘s nachts, ik hoop dat je daarboven nieuwe handjes hebt gevonden om op te slapen 💜
Een jaar later merk ik dat rouw niet betekent dat je iemand loslaat. Je leert alleen langzaam hoe je verder leeft met het gemis.
Rouw verandert van vorm.
Toen Takkie overleed, voelde het verdriet allesoverheersend. Ik miste hem in alles. Zijn aanwezigheid, zijn gewoontes, de vanzelfsprekendheid dat hij er altijd was. Nu is dat verdriet anders geworden. Zachter misschien. Ik kan weer met een glimlach terugdenken aan mooie herinneringen en voel vooral veel dankbaarheid voor de jaren die we samen hebben gehad.
Maar ik merk ook dat de rouw zich soms op een andere manier laat zien. Sinds ik afscheid heb moeten nemen van dieren die zoveel voor me betekenden, ben ik nog sneller bezorgd om de dieren die er nog zijn. Rouw blijkt voor mij niet alleen verdriet te zijn, maar ook angst. De angst om opnieuw afscheid te moeten nemen van een dier waar ik zielsveel van houd.
Want als je eenmaal hebt ervaren hoeveel een dier voor je kan betekenen, besef je ook hoe kwetsbaar dat geluk is. Misschien is dat de prijs van een diepe band. Dat liefde niet alleen mooie herinneringen achterlaat, maar je ook gevoeliger maakt voor het idee van verlies.
Herken jij dat?
Vandaag is World Pet Memorial Day 🦋
Een dag waarop wereldwijd wordt stilgestaan bij huisdieren die gemist worden.
Ik denk dat iedereen die ooit afscheid heeft moeten nemen van een dier weet dat ze veel meer zijn dan “een huisdier”. Ze maken jarenlang deel uit van je dagelijks leven. Ze lopen met je mee door mooie periodes, maar ook door moeilijke momenten. En als ze er niet meer zijn, blijft hun plek vaak nog heel lang voelbaar.
Sommige dieren vergeet je nooit.
Vandaag denk ik zelf aan Takkie en Mimi. 💜
Aan wie denk jij vandaag?
Ouder worden is geen ziekte. Maar veel senior huisdieren lopen soms wél langer rond met ongemak dan we beseffen.
Als dierenarts zie ik vaak hoe subtiel veranderingen ontstaan. Minder enthousiast begroeten. Moeite met opstaan. Meer slapen. Anders reageren. Kleine signalen die langzaam “normaal” gaan voelen, terwijl ze soms juist vertellen dat een dier ondersteuning nodig heeft.
Seniorenzorg draait wat mij betreft niet alleen om langer leven.
Maar vooral om zo comfortabel, veilig en fijn mogelijk leven. Daarom zijn dit 5 dingen die ik senior hond of kat zou gunnen. Omdat kleine aanpassingen vaak een veel groter verschil maken dan mensen denken.
Ik ben benieuwd: Wat heeft voor jouw senior dier écht verschil gemaakt? Misschien help je met jouw ervaring ook weer iemand anders die dit leest.
Even een kleine vakantiepauze
Van 21 t/m 31 augustus ben ik met vakantie en kan ik helaas niet bij jullie aan huis komen.
Heb je een vraag of wil je alvast overleggen over de zorg of het afscheid van je dier? Je mag me in deze periode gerust een e-mail sturen. Ik lees en beantwoord mijn mail waar mogelijk.
Kan je dier niet wachten of maak je je zorgen over een snelle achteruitgang? Neem dan alsjeblieft contact op met je eigen dierenarts, zodat je dier op tijd de zorg krijgt die nodig is.
Vanaf 1 september ben ik er weer om jullie thuis bij te staan.
