Mijn naam is Marloes Keijzer, dierenarts met een hart voor dieren én hun eigenaar. Als dierenarts begeleid ik honden en katten in hun laatste levensfase, bij mensen thuis.
In mijn werk zie ik hoe ingrijpend deze periode kan zijn. Wanneer een dier ouder wordt of ongeneeslijk ziek blijkt, verschuift de zorg. Het gaat minder om behandelen en meer om comfort, kwaliteit van leven en het maken van weloverwogen keuzes. Juist in die fase is er behoefte aan rust, duidelijke informatie en iemand die eerlijk meedenkt.
In mijn begeleiding combineer ik medische deskundigheid met persoonlijke aandacht. Ik neem de tijd om samen te kijken naar wat er nog mogelijk is, wat comfort kan bieden en wanneer het moment daar is om afscheid te nemen. Mijn doel is dat je keuzes kunt maken op basis van heldere informatie, in een omgeving die voor je dier vertrouwd en rustig is.
Met MarloesZorgt richt ik mij op palliatieve zorg en euthanasie aan huis in West- Brabant, Zeeland en een deel van Zuid- Holland.
Tijdens mijn werk als eerstelijns dierenarts begeleidde ik regelmatig euthanasies in de praktijk. Dat zijn intensieve momenten, zowel voor het dier als voor de eigenaar. In een drukke klinieksetting merkte ik dat deze situaties soms onvermijdelijk een klinische sfeer hebben: een behandelkamer, tijdsdruk, geluiden op de achtergrond, een dier dat de omgeving niet kent.
Voor veel dieren, zeker wanneer ze al kwetsbaar of ziek zijn, kan zo’n omgeving extra spanning geven. Ook voor eigenaren voelt het soms onpersoonlijk, terwijl het afscheid juist één van de meest intieme momenten is in de relatie met hun dier. In die momenten merkte ik dat ik meer ruimte wilde kunnen bieden dan binnen een reguliere praktijksetting mogelijk is.
Daarnaast heb ik zelf ervaren wat het betekent om een dier thuis te laten inslapen. De rust van de eigen omgeving, de tijd om samen te zijn en het ontbreken van een klinische setting maakten voor mij een groot verschil in hoe het afscheid werd beleefd.
Die combinatie, mijn professionele ervaring én mijn persoonlijke ervaring, heeft mij doen besluiten mij te richten op palliatieve zorg en euthanasie aan huis.
Op mijn 31e besloot ik het roer om te gooien om mijn droom om dierenarts te worden na te streven. In 2019 studeerde ik af aan de Universiteit Gent. Sindsdien heb ik gewerkt in meerdere eerstelijnspraktijken, waar ik brede ervaring opdeed in interne geneeskunde, seniorenzorg en chronische aandoeningen bij honden en katten.
Tijdens mijn werkzaamheden heb ik mij verder gespecialiseerd in abdominale echografie. Deze diagnostische verdieping helpt mij om aandoeningen zorgvuldig te beoordelen en eigenaren goed te adviseren.
Daarnaast volgde ik een tweejarige verdieping in Feline Medicine via de International Society of Feline Medicine / CVE in Sydney. Deze opleiding richt zich onder andere op chronische ziekten, geriatrische zorg en pijnherkenning bij katten.
Op het gebied van palliatieve zorg en euthanasiebegeleiding ben ik aangesloten bij de International Association for Animal Hospice and Palliative Care (IAAHPC). Momenteel volg ik het officiële certificeringsprogramma van de IAAHPC, waarmee ik mij in de toekomst gecertificeerd palliatief dierenarts mag noemen. Voor zover mij bekend ben ik de eerste dierenarts in Nederland die dit traject volgt.
Daarnaast heb ik de Peaceful Euthanasia Certification behaald via CAETA International, een internationaal erkende opleiding op het gebied van euthanasiebegeleiding bij dieren.
Naast mijn certificeringstraject volg ik regelmatig nascholingen op het gebied van seniorzorg en palliatieve diergeneeskunde. Zo zorg ik ervoor dat mijn adviezen aansluiten bij actuele wetenschappelijke inzichten en internationale richtlijnen.
Sinds mijn afstuderen in 2019 heb ik gewerkt in de eerstelijnspraktijk, waar ik dagelijks zieke en oudere dieren heb behandeld. In die jaren heb ik veel eigenaren begeleid bij chronische aandoeningen en bij moeilijke keuzes rondom kwaliteit van leven. Juist in die gesprekken merkte ik hoe belangrijk het is dat er ruimte is voor uitleg, twijfel en overleg.
Binnen MarloesZorgt richt ik mij specifiek op palliatieve zorg en euthanasie aan huis. In de thuissituatie kan ik meer tijd nemen om samen te kijken naar hoe het echt gaat met je hond of kat. We bespreken signalen van pijn of achteruitgang en bekijken welke mogelijkheden er zijn: voortzetten van palliatieve zorg, aanpassingen in comfortzorg of het plannen van euthanasie aan huis.
Wanneer je besluit om je hond thuis te laten inslapen of je kat thuis te laten inslapen, zorg ik ervoor dat dit proces zorgvuldig en rustig verloopt. Ik leg duidelijk uit wat er gebeurt, zodat je weet wat je kunt verwachten en daardoor met liefde en vertrouwen afscheid kunt nemen.
Wanneer je contact met mij opneemt, starten we meestal met een telefonische intake. In dat gesprek bespreken we hoe het met je dier gaat, welke diagnose er is gesteld en waar jouw twijfels of zorgen liggen. Soms is direct duidelijk dat een euthanasie aan huis gewenst is. In andere gevallen kan het helpend zijn om eerst uitgebreider stil te staan bij de levenskwaliteit.
Bij een palliatief traject kom ik bij je thuis voor een consult. We bespreken het dagelijks functioneren van je hond of kat, signalen van pijn of ongemak en mogelijke aanpassingen in comfortzorg. Indien gewenst maken we gebruik van een gestructureerde beoordeling van de levenskwaliteit, zodat we samen tot een weloverwogen besluit kunnen komen.
Wanneer het moment van afscheid nadert, kan een euthanasie aan huis worden gepland. Sommige eigenaren kiezen ervoor om vooraf een kennismakingsgesprek te plannen, zodat er al persoonlijk contact is geweest. Anderen vinden het prettig om dit telefonisch te bespreken. Beide opties zijn mogelijk. Bij een euthanasie aan huis leg ik duidelijk uit wat er gebeurt en neem ik de tijd die nodig is. Het proces verloopt in de vertrouwde omgeving van je dier, zonder de extra belasting van een praktijkbezoek.
Ik sta naast je in dit proces en geef eerlijk en zorgvuldig advies. Samen kijken we naar wat medisch verantwoord is en wat in jouw situatie passend voelt.
Vanuit Wouwse Plantage werk ik als dierenarts aan huis in West-Brabant en in aangrenzende delen van Zeeland en Zuid-Holland. Ik kom regelmatig aan huis in en rondom Roosendaal, Bergen op Zoom, Breda, Goes en Dordrecht. Mijn reguliere werkgebied ligt binnen een straal van ongeveer 30 kilometer rondom mijn vestigingsplaats. Voor locaties daarbuiten is het in overleg mogelijk om een huisbezoek in te plannen, tot maximaal ongeveer 100 kilometer afstand. Voor grotere afstanden worden aanvullende reiskosten berekend.
Door mijn planning regionaal te organiseren kan ik voldoende tijd reserveren voor ieder palliatief consult en iedere euthanasie aan huis, zonder dat reistijd ten koste gaat van de aandacht die nodig is.
Met mijn diensten zorg ik voor een flexibele en persoonlijke aanpak, waarbij rust, respect en liefde voor jouw huisdier centraal staan. Samen kiezen we wat het beste is voor jouw situatie, zodat je met een gerust hart weet dat je alles hebt gedaan wat mogelijk is.
Onze laatste foto samen… en opeens is er een jaar voorbij.
Ondanks dat de pijn minder scherp is, mis ik je nog steeds.
Lieve Mimi, mijn handen zijn zo leeg ‘s nachts, ik hoop dat je daarboven nieuwe handjes hebt gevonden om op te slapen 💜
Een jaar later merk ik dat rouw niet betekent dat je iemand loslaat. Je leert alleen langzaam hoe je verder leeft met het gemis.
Rouw verandert van vorm.
Toen Takkie overleed, voelde het verdriet allesoverheersend. Ik miste hem in alles. Zijn aanwezigheid, zijn gewoontes, de vanzelfsprekendheid dat hij er altijd was. Nu is dat verdriet anders geworden. Zachter misschien. Ik kan weer met een glimlach terugdenken aan mooie herinneringen en voel vooral veel dankbaarheid voor de jaren die we samen hebben gehad.
Maar ik merk ook dat de rouw zich soms op een andere manier laat zien. Sinds ik afscheid heb moeten nemen van dieren die zoveel voor me betekenden, ben ik nog sneller bezorgd om de dieren die er nog zijn. Rouw blijkt voor mij niet alleen verdriet te zijn, maar ook angst. De angst om opnieuw afscheid te moeten nemen van een dier waar ik zielsveel van houd.
Want als je eenmaal hebt ervaren hoeveel een dier voor je kan betekenen, besef je ook hoe kwetsbaar dat geluk is. Misschien is dat de prijs van een diepe band. Dat liefde niet alleen mooie herinneringen achterlaat, maar je ook gevoeliger maakt voor het idee van verlies.
Herken jij dat?
Vandaag is World Pet Memorial Day 🦋
Een dag waarop wereldwijd wordt stilgestaan bij huisdieren die gemist worden.
Ik denk dat iedereen die ooit afscheid heeft moeten nemen van een dier weet dat ze veel meer zijn dan “een huisdier”. Ze maken jarenlang deel uit van je dagelijks leven. Ze lopen met je mee door mooie periodes, maar ook door moeilijke momenten. En als ze er niet meer zijn, blijft hun plek vaak nog heel lang voelbaar.
Sommige dieren vergeet je nooit.
Vandaag denk ik zelf aan Takkie en Mimi. 💜
Aan wie denk jij vandaag?
Ouder worden is geen ziekte. Maar veel senior huisdieren lopen soms wél langer rond met ongemak dan we beseffen.
Als dierenarts zie ik vaak hoe subtiel veranderingen ontstaan. Minder enthousiast begroeten. Moeite met opstaan. Meer slapen. Anders reageren. Kleine signalen die langzaam “normaal” gaan voelen, terwijl ze soms juist vertellen dat een dier ondersteuning nodig heeft.
Seniorenzorg draait wat mij betreft niet alleen om langer leven.
Maar vooral om zo comfortabel, veilig en fijn mogelijk leven. Daarom zijn dit 5 dingen die ik senior hond of kat zou gunnen. Omdat kleine aanpassingen vaak een veel groter verschil maken dan mensen denken.
Ik ben benieuwd: Wat heeft voor jouw senior dier écht verschil gemaakt? Misschien help je met jouw ervaring ook weer iemand anders die dit leest.
Als ik thuis kom begint onze Spin meteen te miauwen alsof hij me van alles te vertellen heeft.
Herkenbaar? Dat is dus niet zomaar.
In een recente studie naar begroetingsgedrag bij huiskatten (2025) zagen onderzoekers dat katten in de eerste minuten na thuiskomst van hun eigenaar actief meer vocaliseren, dus miauwen, als onderdeel van hun begroeting.
Wat daarbij opviel:
👉 Katten combineren miauwen met lichaamstaal (zoals kopjes geven en staart omhoog)
👉 Ze gebruiken miauwen vooral richting mensen (veel minder naar andere katten)
👉 En ze lijken hun gedrag aan te passen aan de persoon tegenover hen
Met andere woorden: dat gemiauw van Spin is echte communicatie.
Een soort:
“Je bent er weer.”
“Waar was je?”
“En hallo, ik ben hier ook nog.”
Mooi toch, hoe bewust katten met ons communiceren.
Ik ben erg benieuwd of jullie katten jullie ook zo enthousiast begroeten!
Ps: Normaal reageer ik iets enthousiaster als ik zo’n heerlijke begroeting krijg!
Soms vragen mensen mij tijdens een afscheid:
“Is dit werk niet ontzettend zwaar?”
En eerlijk? Nee… niet op de manier die je misschien denkt.
Voor mij is dit juist het meest waardevolle en dankbare werk dat er is. Ik mag er zijn op een van de meest intieme momenten in het leven van mens en dier. Dat voelt niet zwaar, dat voelt als een groot vertrouwen.
Maar…er is wel een zware kant aan mijn werk 😉
• Mijn auto die er na een paar dagen werken uitziet alsof ik er zelf ook in woon (maar hé, hij brengt me wel overal waar ik moet zijn)
• Administratie doen terwijl mijn kat over het toetsenbord loopt en Siep vindt dat het tijd is voor aandacht (maar stiekem maakt dat het juist gezellig)
• Dozen uitpakken en alles weer netjes op voorraad leggen
(maar het betekent ook dat ik weer goed voorbereid ben voor mijn cliënten)
• Uren aan mijn website sleutelen (maar wel om alles zo duidelijk en helpend mogelijk te maken voor jullie)
Dus ja… mijn werk heeft een “zware kant”.
Maar die zit ‘m vooral in de kleine, dagelijkse dingen.
Het echte werk? Dat voelt voor mij niet zwaar.
Dat voelt… dierbaar. 💜
#afscheid #dierenarts #dierbaar #bijzonder
