Twijfel je over de situatie van je dier of weet je niet goed wat op dit moment passend is? Neem gerust contact op. Samen kijken we rustig naar waar je dier staat en wat helpend kan zijn. Een eerste contactmoment betekent niet dat je direct een beslissing hoeft te nemen.
Je kunt contact met mij opnemen via telefoon, e-mail of het contactformulier. Indien ik niet direct bereikbaar ben, betekent dit vaak dat ik op dat moment een afscheid begeleid of mij volledig focus op een patiënt. Laat gerust een bericht achter, ik probeer altijd binnen 24h te reageren.
In sommige gevallen heb ik de patiëntenkaart van jouw huisdier nodig. Je kunt deze opvragen bij je eigen dierenarts en met mij delen, zodat ik een volledig beeld heb van de gezondheidssituatie en de best mogelijke zorg kan bieden.
Werkgebied
Mijn zorg vertrekt vanuit Wouwse Plantage, in de gemeente Roosendaal. Binnen een straal van 30km kom ik zonder extra kosten langs. Woon je verder weg? Dan kijken we samen naar de mogelijkheden.
Spoed
Mocht je buiten openingstijden mijn hulp nodig hebben voor een euthanasie aan huis, dan mag je altijd een voicemail achterlaten of een e-mail sturen naar info@marloeszorgt.nl. Wanneer het mogelijk is, neem ik zo spoedig mogelijk contact met je op.
Onze laatste foto samen… en opeens is er een jaar voorbij.
Ondanks dat de pijn minder scherp is, mis ik je nog steeds.
Lieve Mimi, mijn handen zijn zo leeg ‘s nachts, ik hoop dat je daarboven nieuwe handjes hebt gevonden om op te slapen 💜
Een jaar later merk ik dat rouw niet betekent dat je iemand loslaat. Je leert alleen langzaam hoe je verder leeft met het gemis.
Rouw verandert van vorm.
Toen Takkie overleed, voelde het verdriet allesoverheersend. Ik miste hem in alles. Zijn aanwezigheid, zijn gewoontes, de vanzelfsprekendheid dat hij er altijd was. Nu is dat verdriet anders geworden. Zachter misschien. Ik kan weer met een glimlach terugdenken aan mooie herinneringen en voel vooral veel dankbaarheid voor de jaren die we samen hebben gehad.
Maar ik merk ook dat de rouw zich soms op een andere manier laat zien. Sinds ik afscheid heb moeten nemen van dieren die zoveel voor me betekenden, ben ik nog sneller bezorgd om de dieren die er nog zijn. Rouw blijkt voor mij niet alleen verdriet te zijn, maar ook angst. De angst om opnieuw afscheid te moeten nemen van een dier waar ik zielsveel van houd.
Want als je eenmaal hebt ervaren hoeveel een dier voor je kan betekenen, besef je ook hoe kwetsbaar dat geluk is. Misschien is dat de prijs van een diepe band. Dat liefde niet alleen mooie herinneringen achterlaat, maar je ook gevoeliger maakt voor het idee van verlies.
Herken jij dat?
Vandaag is World Pet Memorial Day 🦋
Een dag waarop wereldwijd wordt stilgestaan bij huisdieren die gemist worden.
Ik denk dat iedereen die ooit afscheid heeft moeten nemen van een dier weet dat ze veel meer zijn dan “een huisdier”. Ze maken jarenlang deel uit van je dagelijks leven. Ze lopen met je mee door mooie periodes, maar ook door moeilijke momenten. En als ze er niet meer zijn, blijft hun plek vaak nog heel lang voelbaar.
Sommige dieren vergeet je nooit.
Vandaag denk ik zelf aan Takkie en Mimi. 💜
Aan wie denk jij vandaag?
Ouder worden is geen ziekte. Maar veel senior huisdieren lopen soms wél langer rond met ongemak dan we beseffen.
Als dierenarts zie ik vaak hoe subtiel veranderingen ontstaan. Minder enthousiast begroeten. Moeite met opstaan. Meer slapen. Anders reageren. Kleine signalen die langzaam “normaal” gaan voelen, terwijl ze soms juist vertellen dat een dier ondersteuning nodig heeft.
Seniorenzorg draait wat mij betreft niet alleen om langer leven.
Maar vooral om zo comfortabel, veilig en fijn mogelijk leven. Daarom zijn dit 5 dingen die ik senior hond of kat zou gunnen. Omdat kleine aanpassingen vaak een veel groter verschil maken dan mensen denken.
Ik ben benieuwd: Wat heeft voor jouw senior dier écht verschil gemaakt? Misschien help je met jouw ervaring ook weer iemand anders die dit leest.
Als ik thuis kom begint onze Spin meteen te miauwen alsof hij me van alles te vertellen heeft.
Herkenbaar? Dat is dus niet zomaar.
In een recente studie naar begroetingsgedrag bij huiskatten (2025) zagen onderzoekers dat katten in de eerste minuten na thuiskomst van hun eigenaar actief meer vocaliseren, dus miauwen, als onderdeel van hun begroeting.
Wat daarbij opviel:
👉 Katten combineren miauwen met lichaamstaal (zoals kopjes geven en staart omhoog)
👉 Ze gebruiken miauwen vooral richting mensen (veel minder naar andere katten)
👉 En ze lijken hun gedrag aan te passen aan de persoon tegenover hen
Met andere woorden: dat gemiauw van Spin is echte communicatie.
Een soort:
“Je bent er weer.”
“Waar was je?”
“En hallo, ik ben hier ook nog.”
Mooi toch, hoe bewust katten met ons communiceren.
Ik ben erg benieuwd of jullie katten jullie ook zo enthousiast begroeten!
Ps: Normaal reageer ik iets enthousiaster als ik zo’n heerlijke begroeting krijg!
Soms vragen mensen mij tijdens een afscheid:
“Is dit werk niet ontzettend zwaar?”
En eerlijk? Nee… niet op de manier die je misschien denkt.
Voor mij is dit juist het meest waardevolle en dankbare werk dat er is. Ik mag er zijn op een van de meest intieme momenten in het leven van mens en dier. Dat voelt niet zwaar, dat voelt als een groot vertrouwen.
Maar…er is wel een zware kant aan mijn werk 😉
• Mijn auto die er na een paar dagen werken uitziet alsof ik er zelf ook in woon (maar hé, hij brengt me wel overal waar ik moet zijn)
• Administratie doen terwijl mijn kat over het toetsenbord loopt en Siep vindt dat het tijd is voor aandacht (maar stiekem maakt dat het juist gezellig)
• Dozen uitpakken en alles weer netjes op voorraad leggen
(maar het betekent ook dat ik weer goed voorbereid ben voor mijn cliënten)
• Uren aan mijn website sleutelen (maar wel om alles zo duidelijk en helpend mogelijk te maken voor jullie)
Dus ja… mijn werk heeft een “zware kant”.
Maar die zit ‘m vooral in de kleine, dagelijkse dingen.
Het echte werk? Dat voelt voor mij niet zwaar.
Dat voelt… dierbaar. 💜
#afscheid #dierenarts #dierbaar #bijzonder
